Het beeld over Europa wordt voor een groot deel bepaald door witte mannen van middelbare leeftijd in pak. Maar Europa is veel méér dan de pakken in Brussel. Een nieuwe generatie jonge vrouwen staat klaar om de toekomst van Europa te gaan bepalen. Hoe kijken zij aan tegen de belangrijkste problemen in de EU?

De week voor de Europese verkiezingen gaan drie jonge ambitieuze kandidaat- Europarlementariërs in debat over hun visie op Europese thema’s als klimaat, veiligheid, migratie en handel. Hoe denken zij over de meest urgente crises van deze tijd? En hoe gaan zij, als ze straks in Brussel de touwtjes in handen hebben, de toekomst van Europa vormgeven?

Over de deelnemers aan het debat:  

Samira Rafaela (1989) staat op plek 3 op de lijst van D66 voor de Europese verkiezingen en kan met haar kandidaatstelling geschiedenis schrijven. Namens Nederland kan ze de eerste vrouw met Afro Caribische afkomst het Europees Parlement zijn. Voor D66 zette zij zich vooral in op het gebied van mensenrechten, LHBTI rechten, vrouwenrechten en migratie. Op dit moment adviseert ze de nationale politie op het gebied van veiligheid en inclusie. In Europa wil ze zit inzetten voor een sterk, sociaal en veilig Europa.

Eline van Nistelrooij (1989) staat op plek 3 op de lijst van GroenLinks voor de Europese verkiezingen. Eline houdt zich al van jongs af aan bezig met de Europese en linkse politiek, als vertegenwoordiger van de Jonge Europese Groenen en voorzitter van DWARS. Ze werkte eerder in Brussel, aan eerlijke handel en Europese defensie. En zette zich vanuit Buitenlandse Zaken in voor een veiliger Afghanistan. Nu is ze net terug van twee jaar in China, waar ze werkte aan een schonere economie. Eline is gedreven om in de Brusselse arena te strijden voor een eerlijk, duurzame en vrije wereld.

Catharina Rinzema (1986) staat op plek 6 op de lijst van de VVD voor de Europese verkiezingen. Ze werkt op dit moment nog voor Stichting Lezen & Schrijven. Volgens Catherina komen heel veel belangrijke regels en wetten uit Brussel, die grote invloed hebben op ons dagelijks leven. Het probleem is echter dat die beslissingen worden opgeschreven in technische woorden, die voor veel mensen niet te begrijpen zijn. Ze voelt zich verantwoordelijk om Brussel begrijpelijker te maken voor iedereen in Nederland.