Natascha (30)

Natascha (30) woont met haar vierjarige dochter in Amsterdam-Zuid. Ze werkt fulltime in de sales en betaalde in 2011 450 euro huur, nu 560 euro. Onderhoudsproblemen die ze op dit moment heeft: schimmel, ventilatie, oude leidingen, vocht en houtrot. Volgens Natascha doen de eigenaar en de beheerder er niks mee. ‘Ik maak me zorgen over de gezondheid van mijn dochtertje.’

De deur van het keukenkastje in Natascha’s keukenblok hangt er half uit. Doordat het hout vochtig is, blijven de scharnieren niet meer zitten. Dingen aan de keukenmuren ophangen lukt ook niet meer vanwege het vocht. ‘Het deurtje is al een keer op m’n teen gedonderd, straks valt er iets op mijn dochter. Erg gevaarlijk.’

Toen Natascha in 2011 in de drie kamer woning in Amsterdam-Zuid ging wonen stoorde ze zich niet echt aan de zwarte schimmelplek in de opbergkamer, de oude leidingen en het houtrot in de kozijnen. Ze zat nog op school en was niet vaak thuis. Totdat ze zwanger raakte en de opbergkamer de slaapkamer van haar dochter werd. In haar baby- en peuterjaren had Natascha’s dochter veel last van haar luchtwegen. Ze had moeite met ademen. De dokter gaf aan dat het door de schimmelvorming en te weinig ventilatie kon komen. Ze moest meer ‘luchten’ en de ramen ook in de winter openzetten, maar de ventilatieroosters zijn allemaal dichtgemetseld. De schimmel heeft ze al vaak weggepoetst, maar die blijft terugkomen. ‘Ja, en weet je hoe enorm koud het is om ’s winters de ramen te openen, met een klein kind dat makkelijk ziek wordt’.

Ondertussen slaapt ze samen met haar dochter in haar eigen slaapkamer en sindsdien zijn de luchtwegenklachten verminderd. Toch baart de situatie haar zorgen. Het huis ventileren lukt nog steeds niet goed. De muren in de keuken zijn te vochtig om iets op te hangen en het ruikt er, net als in de douche, vaak naar leidingen en put. Als ze bloemen koopt, hangen die binnen een dag slap. ‘Ik vind het eng, want ik weet niet wat het precies met ons doet. Misschien is het psychologisch, maar ik voel me ook altijd vermoeid hier binnen, ik ben liever buiten’.

In acht jaar tijd is het huis drie keer van makelaar verwisseld en is er nooit iets aan de grote onderhoudsproblemen gedaan. Ook van de huidige vastgoedmakelaar hoeft Natascha niet veel te verwachten. Ze zijn weleens langs geweest en er is een keer oud stucwerk hersteld. Aan de noodzakelijke dingen is niks veranderd. ‘Je hebt deze woning zelf in oude staat aangenomen’, werd er tegen haar gezegd. Belachelijk vindt ze zelf. Volgens Natascha is hun doel alleen ‘huur vangen’. Ze voelt zich weggepest. ‘Ze zeiden letterlijk tegen me: pas als jij dit huis verlaat gaan we verbouwen’. Ook de toon in de mailtjes die ze krijgt vindt ze onprofessioneel: ‘Zielig voor je dochter dat jij als moeder je huis niet goed schoon kan houden’. Ze voelt zich geïntimideerd en niet gehoord: er wordt niet op haar onderhoudsprobleem ingegaan.

Ze is naar de huurcommissie gestapt. Haar buurvrouw, met dezelfde makelaar, heeft Natascha aangespoord. Zij heeft eerder een rechtszaak gewonnen. ‘Vanwege nalatig onderhoud. Haar kelder stond onder water.’ Als ze de zaak wint volgt er huurverlaging. Maar minder huur is niet haar grootste wens. ‘Voor mij is het belangrijkst dat de onderhoudsproblemen worden opgelost. Ik wil gewoon een comfortabele woning, met gezonde lucht, daar betaal ik voor.’

 

*Achternaam is bekend bij de redactie.