In het langgerekte Chili zijn de pieken van de Andes nooit ver weg. Regisseur Patricio Guzmán analyseert in zijn nieuwe documentaire de verhouding tussen dat tijdloze, stoïcijnse landschap en de roerige geschiedenis van zijn vaderland, waar hij sinds 1973 niet meer woont. Na de staatsgreep, die de jarenlange dictatuur van legerleider Augusto Pinochet inluidde, zijn veel kunstenaars en intellectuelen Chili ontvlucht.

Hij interviewt kunstenaars en wetenschappers. Een van hen is cameraman Pablo Salas, die al die jaren wél in Chili bleef en als hardnekkige luis in de pels alle protesten filmde. Beelden van gewelddadige politieoptredens uit het onuitputtelijke archief van Salas contrasteren met serene natuuropnamen, waar Guzmán zijn persoonlijke herinneringen en het grote verhaal van de Chileense geschiedenis doorheen vlecht. Hij staat ook stil bij de nieuwe generatie: kunnen zij zich nog dromen veroorloven?

La Cordillera de los suenos won dit jaar Beste Documentaire op het Cannes Filmfestival en behoorde tot de Officiële Selectie Retrospective op het IDFA, waar Patricio Guzmán als hoofdgast werd onthaald.