Op de avond van de Nationale Dodenherdenking op 4 mei om 21.00 uur spelen gelijktijdig meer dan honderddertig voorstellingen die ieder op hun eigen manier betrekking hebben op de Tweede Wereldoorlog. In De Balie spelen Olga Zuiderhoek en Gerard Bouwhuis Maar wat er ook gebeurt er klinkt muziek.
Maar wat er ook gebeurt er klinkt muziek is een tekst uit Wintertenen luizen en eczeem, de typhus en de kanker en de griep van Ischa Meijer, Olga’s lievelingslied en de titel van de voorstelling, over haar twintigste eeuw. ‘De 20e eeuw telt 2 wereldoorlogen, ik ben ze beide misgelopen, hoeveel mazzel kan je hebben.’
Ze wilde Gerard Bouwhuis voor de muziek: Schulhoff, Andriessen, Gershwin, Breuker, Antheil, Johnny & Jones en natuurlijk Stravinsky.
Gerard speelt en Olga vertelt waarom. Gerard speelt met Breuker, Olga zingt met Ischa. Ze laten de doden meespelen.
De voorstelling is aangepast voor 4 mei: je hoort en ziet meer Ischa Meijer. Geboren in 1943 werd Ischa een deel van Amsterdam, dat op straat, in de kroeg, in de krant en op de televisie van zich liet horen.
Kees van Kooten, januari 2025:
‘Net een beetje bijgekomen van je overdonderende prachtige, tranen van ontroering trekkende trip, waarmee je ons dit nieuwe jaar inloodste! Wil je ook Gerard namens ons bedanken voor zijn overdonderend spel?’
Patrick van den Hanenberg, december 2025:
Zuiderhoek is een zalige verteller en de mengeling van groot en klein, ernstig en geestig en de puike muziek (en fenomenale pianist Gerard Bouwhuis) maakt dit programma tot een waar feestje. Ischa Meijer (1943-1995) was niet echt een belcanto-topper, maar als Olga Zuiderhoek hem aan het begin van het programma ‘Maar wat er ook gebeurt, er klinkt muziek’ laat horen, dan raakt de tekst van Wintertenen, luizen en eczeem de diepste vezels van het lichaam. En helemaal als Zuiderhoek, die ook niet tot het vocale A-segment behoort, met Meijer live meezingt, gaat er meteen ontroering door de kleine zaal van het Amsterdamse Muziekgebouw (aan ’t IJ).
Acteurs
Met Adriaan van Dis, David Wertheim, Frida Boeke en Willem Wagenaar
Tachtig jaar na de bevrijding bewaakt de koninklijke marechaussee de ingangen van Joodse scholen. De laatste ooggetuigen verdwijnen. En de Holocaust wordt steeds vaker ingezet als argument in een politieke strijd die niets met de Holocaust te maken heeft. Hoe houd je herdenken levend, zonder het te verliezen aan de polarisatie?
Op 17 augustus 1945 riepen Soekarno en Hatta de Indonesische onafhankelijkheid uit. Wat in Indonesië de Revolusi is, wordt in Nederland herinnerd als de Bersiap. Is deze gedeelde geschiedenis samen te smeden tot een gezamenlijk verhaal?
Met Judith Zilversmit en Sheila Sitalsing
Met de openstelling van de nationale oorlogsarchieven komen de verhalen van slachtoffers en daders uit de Tweede Wereldoorlog in de openbaarheid. Wat betekent het als je ontdekt dat je een nazaat bent van een ‘foute’ Nederlander? Of als je erachter komt wie jouw familie verraden heeft? In gesprek over intergenerationeel trauma en de doorwerking van familiegeschiedenis.
