Hoe zorgen we beter voor ons grootste werelderfgoed?
Programmamaker
Anne Grietje Franssen
I.s.m.
de Waddenvereniging
De Waddenzee is Unesco Werelderfgoed en een van de grootste en belangrijkste Natura 2000-gebieden in Nederland. Toch gaat het niet goed met de zee. Microplastics, chemisch afval en gedumpt afval vervuilen het water. Wat is nodig voor een gezondere Waddenzee?
In de stormachtige nacht van 1 op 2 januari 2019 verliest het schip MSC Zoë ruim driehonderd containers. Het hele Waddengebied, de kusten, de kwelders en de zeebodem raken bezaaid met spullen en verpakkingsmateriaal. Drie miljoen objecten belanden in zee. Na acht maanden opruimen zegt de overheid: we laten het hierbij. Duizenden en duizenden voorwerpen blijven achter op de bodem van de Waddenzee.
De zeebodem als onzichtbare vuilnisbelt: sonarapparatuur die het gebied uitkammen komen niet alleen pakketjes tegen van de MSC Zoë, maar ook tal van ander objecten, vaak afkomstig van de scheepvaart en de visserij. De Waddenzee is Unesco Werelderfgoed en een van de grootste en belangrijkste Natura 2000-gebieden in Nederland. Toch staan we toe dat ze verwordt tot afvoerputje, niet alleen met spullen maar ook met vervuild water, onder andere afkomstig van de industrie.
Water is de basis van al het leven, maar Nederland bungelt onderaan het lijstje van Europa wat betreft waterkwaliteit. Hoe kan het dat we zó ons eigen nest (laten) bevuilen? In gesprek over hoe we ons grootste Unesco-werelderfgoed beter beschermen.
Hulp bieden in oorlogsgebied is de afgelopen jaren aanzienlijk gevaarlijker geworden. Partijen voelen zich steeds minder aan het internationaal recht gebonden en steeds vaker worden ook hulpverleners aangevallen. Wat is ervoor nodig om het internationaal recht in stand te houden en daders niet straffeloos te laten gaan? Het Rode Kruis-symbool hoort hulpverleners in oorlogsgebied te
