‘Mijn liefste vijand’ – Connie Palmen over Johnnie Walker, liefde, leven en verslaving

In haar nieuwste roman Johnnie Walker schrijft Connie Palmen over haar langdurige en destructieve verhouding met alcohol. Een verhaal over verlangen, afhankelijkheid, liefde en zelfverlies – thema’s die steeds weer in Palmens werk terugkeren. In gesprek met Connie Palmen over haar nieuwste roman en rijke oeuvre.

In de nazomer van 1977 rijdt een jonge vrouw op haar bromfiets naar een afgelegen café aan de andere kant van de Maas. Ze wil zich bedrinken, op een plek waar niemand haar kent. Aan de bar bestelt ze haar eerste Johnnie Walker, een whisky die ze tot dan toe alleen kent van de lippen van haar leraar en minnaar. Het is het begin van een veertig jaar durende verhouding met wat ze haar ‘liefste vijand’ noemt: een onafscheidelijke metgezel die haar vrijheid en troost biedt, maar van wie ze vanaf het eerste moment weet dat hij haar kan vernietigen.

In haar nieuwste roman Johnnie Walker schrijft Connie Palmen over haar langdurige en destructieve verhouding met alcohol. Het is een verhaal over verlangen, afhankelijkheid, liefde en zelfverlies. Thema’s die ook in haar eerdere romans steeds opnieuw opduiken. Want wat maakt dat we ons zo hartstochtelijk kunnen verbinden aan iemand, of iets, dat ons tegelijkertijd beschadigt?

We gaan in gesprek met Connie Palmen in gesprek over haar nieuwste roman en haar rijke oeuvre. Acteurs lezen fragmenten voor uit Johnnie Walker en eerdere boeken als De vriendschap, I.M. en De wetten. Aan de hand van deze voordrachten onderzoeken we de terugkerende thema’s in haar werk: liefde en obsessie, de verhouding tussen leven en literatuur, en de verhalen waarmee we onszelf vormgeven.