Al zolang het Israëlisch-Palestijnse conflict bestaat, wordt er gesproken over een oplossing. Of vrede er ooit komt hangt mede af van het beleid van andere landen. Andere landen kunnen passief toekijken of de ene partij ten koste van de andere steunen en zo het conflict bestendigen, maar ze kunnen ook actief proberen bij te dragen aan een oplossing.

Maar hoe ziet een duurzame en rechtvaardige oplossing er uit? En hoe kunnen landen daaraan effectief bijdragen? Kunnen andere landen bijvoorbeeld de aloude Nederlandse zegswijze “waar er twee kijven hebben er twee schuld” als leidraad nemen en “neutraal” blijven, en zo Israël en de Palestijnen behandelen als partijen die evenveel macht, verantwoordelijkheid en schuld aan het conflict hebben?

Of doen de woorden van Desmond Tutu hier opgeld? “If an elephant has its foot on the tail of a mouse and you say that you are neutral, the mouse will not appreciate your neutrality.” Moeten de militair, economisch en politiek zwakkere Palestijnen met andere woorden meer gesteund worden en de Israëli’s onder druk worden gezet om hun beleid te wijzigen?

Vanavond gaat het specifiek over de rol van Nederland. Kan de Nederlandse politiek bijdragen aan vrede tussen Israël en de Palestijnen en zo ja, hoe?

We gaan deze vraag bespreken met een aantal deskundigen en politici:

Peter Malcontent, werkzaam bij de Universiteit Utrecht
Erwin van Veen, senior research fellow aan het Instituut Clingendael
Sadet Karabulut, Tweede Kamerlid en woordvoerder buitenlandse zaken voor de SP
Hessel Knippels, Algemeen Bestuurslid Politiek voor de jongerenafdeling van de VVD
Sjoerd Sjoerdsma, Tweede Kamerlid en woordvoerder buitenlandse zaken voor D66

De discussie wordt geleid door Janneke Stegeman. Voertaal is Nederlands.

Deze avond wordt georganiseerd door de Leonhard-Woltjer Stichting en Een Ander Joods Geluid.