De Balie Cinema
Films die je kijk op de wereld veranderen
De Balie is hét filmhuis voor eigenzinnige documentaires en internationale speelfilms. Een plek waar we niet alleen kijken náár, maar ook in gesprek gaan óver film. Want bij De Balie Cinema zie je films waarover je wilt napraten.
In het culturele hart van Amsterdam vertonen we kleine films over grote onderwerpen en grote films over kleine onderwerpen. Films die soms agenderen, maar vaker onderzoeken en aanmoedigen tot vragen stellen. We programmeren verhalen uit alle windstreken en tijdperken: van urgente hedendaagse documentaires tot klassieke meesterwerken op 35mm. De gemene deler: je kunt altijd rekenen op films met een herkenbare eigen artistieke handtekening. Geen generieke streamervulling; dit zijn films waarover je wilt napraten.
Dat doen we dan ook regelmatig tijdens onze CinéDialogen, waarin makers en speciale gasten aanschuiven om met elkaar en het publiek in gesprek te gaan. In onze CinéDialogen benaderen we cinema als lens om de wereld te begrijpen.
Of het nu fictie of documentaire is, we zoeken films met een sterke, eigen filmische taal. Films die werken met een duidelijke artistieke visie, urgentie en motivatie van de maker. De films moeten resoneren – emotioneel, intellectueel, of beide.
Stefan Malešević, filmprogrammeur De Balie
We zijn een broedplaats en thuis voor onderscheidende filmfestivals, waaronder het IDFA (ooit ontstaan in De Balie), Amsterdam Polish Film Festival (wat we samen met Polish Culture maken) en het Eastern Neighbours Film Festival.
De Balie bevindt zich in het centrum van Amsterdam, aan het Leidseplein. Voor of na afloop van je film ben je van harte welkom in ons café-restaurant voor lunch, diner of borrel.
De Balie tipt:
‘Je kunt een leven hebben vol vreugde en hoop en liefde. Maar het is niet altijd makkelijk’, aldus Agatha Bock, een eigenzinnige negentiger die zelfvoorzienend leeft op haar boerderijtje in Canada. Zes jaar lang volgde haar nicht Amalie Atkins het dagelijks leven van Agatha; een leven van zaaien en oogsten, van inmaken en repareren. Terloops komt het voorbije leven van Agatha ter sprake: de minnaars die kwamen en weer vertrokken, de zussen die ze op jonge leeftijd verloor.
Amalie Atkins schoot haar film op 16mm, wat heerlijk knisperende, bijna tastbare beelden oplevert. Zo analoog als het leven van Agatha zelf. Toch is Agatha’s Almanac zeker geen nostalgisch geweeklaag over een manier van leven die niet meer bestaat. Daarvoor maakte Atkins een te eigenzinnige film. Geen volgzaam portret, maar een documentaire die zijn eigen artistieke keuzes maakt. Even autonoom als zijn protagonist.
Agatha’s Almanac is nu te zien in De Balie.
CinéTip: kennis is dodelijk in een totalitaire staat
In sfeervolle tableau vivants toont regisseur Sergei Loznitsa de kafkaëske wereld van het Sovjet-gevangeniswezen.
After the screening: in conversation with Marco De Stefanis on the Armenian elections
The Winning Generation is a documentary filmed over 12 years, following Shahen Harutyunyan from a 14-year-old activist to a rising political leader in Armenia.
