Favoriten is een verrassend optimistisch portret van een klas en hun juf in een van de meest cultureel diverse buurten van Wenen. Hoe geef je met weinig toch goed onderwijs? Na de film gaan wij in gesprek met schrijver van het boek Dromenmakers Abdelkader Benali en adjunct-directeur van SBO Universum Harmien Ypma over kansenongelijkheid in de Nederlandse context en hoe onder andere de komende bezuinigingen deze zullen gaan beïnvloeden.

In Favoriten volgt Ruth Beckermanns drie jaar lang de ambitieuze lerares Ilkay en haar klas. Ilkay is vastbesloten om een inclusieve, ondersteunende en veilige omgeving voor de kinderen te creëren. De meerderheid van de kinderen spreekt thuis geen Duits, sommige families zijn getraumatiseerd door oorlogservaringen en velen worden geconfronteerd met discriminatie. Ondanks de weinige middelen die zij tot haar beschikking heeft op een school in een achterstandsbuurt, weet Ilkay de groep te begeleiden, te steunen, te onderwijzen en uit te dagen. 

Een ode aan de kindertijd, docentschap en de klas als kleine gemeenschap.

Ten years after the release of his film Maidan, Sergei Loznitsa resumes his Ukrainian narratives in The Invasion by documenting the country’s struggle against the Russian invasion.

Shot over a period of two years, the film portrays the life of the civilian population in Ukraine during times of war. The Invasion offers a unique and intimate testimony of Ukrainian resilience in the face of a barbaric invasion. In the second part of his Ukrainian diptych, Loznitsa paints a monumental canvas of a nation determined to defend its right to exist.

The film will be introduced by Sergei Loznitsa and the screening is followed by an extensive Q&A session, moderated by Ianthe Mosselman.

‘De kannibaal’ werd hij genoemd, omdat hij bij elke wedstrijd zijn concurrenten met huid en haar leek te verslinden. De Belgische wielerlegende Eddy Merckx won tussen 1967 en 1975 alles wat er op de fiets te winnen viel: vijf Rondes van Frankrijk, vijf Giro’s, drie WK’s, een Vuelta, een legendarisch werelduurrecord in Mexico en een heleboel klassiekers. In minder dan een decennium groeide hij uit tot het ultieme icoon van de wielersport.

Regisseurs Christophe Hermans en Boris Tilquin bieden een nieuwe, frisse blik op het fenomeen Merckx. In deze documentaire, compleet samengesteld uit archiefbeelden, komen uiteraard alle hoogte-en dieptepunten uit zijn vaak beschreven carrière langs. Maar Merckx is méér dan een opsomming van overwinningen en valpartijen. Het soms nooit eerder vertoonde materiaal schetst óók een uitzonderlijk tijdsgewricht waarin de wielersport in transitie was. En dankzij de meeslepende dramatische structuur ontstaat er een gelaagd portret van een man met een unieke veerkracht.

Waar komt die wil om zichzelf alsmaar te overtreffen vandaan? Hoe bleef hij fietsen toen adoratie omsloeg naar verdeeldheid? Hermans en Tilquin tonen zo de inspirerende persoon achter de legende, en vertellen een universeel verhaal over wilskracht en hoe je daarmee de grootste obstakels kunt overwinnen.

Op basis van een origineel verhaal schetst Midas Man het leven van een man die worstelde om zijn plaats in de wereld te vinden. Net als Midas leek alles wat Brian Epstein zakelijk aanraakte in goud te veranderen. The Beatles danken hun doorbraak aan hem.

Deze biopic schetst het niet eerder vertelde verhaal over het bewogen leven van Epstein. We volgen hem vanaf zijn vormende jaren tot zijn ongekende wereldwijde succes en de daaropvolgende chaos toen hij een aantal van de grootste acts ter wereld managede en promootte.

De zestiger jaren waren een tijd van culturele veranderingen, maar de heersende maatschappelijke restricties beperkten Brian in zijn privéleven. Dit had invloed op zijn relatie met familie en vrienden en zijn levenslange zoektocht naar liefde. Het managen van The Beatles was het makkelijke deel van zijn leven.

The Grab is een mondiale thriller die keiharde journalistiek van The Center for Investigative Reporting combineert met de meeslepende, karaktergedreven verhalen die je meeneemt van Arizona tot Zambia om een van de grootste en minst bekende bedreigingen te onthullen.

Stil en bijna uit het zicht, werken overheden, private investeerders en huurlingen eraan om voedsel- en watervoorraden in beslag te nemen, ten koste van hele bevolkingen. Deze groepen vestigen zich als de nieuwe OPEC, bewust dat de toekomstige wereldmachten degenen zullen zijn die niet de olie, maar het voedsel controleren.

En dit begint allemaal in realtime aan de oppervlakte te komen. De wereldwijde voedselprijzen hebben een historisch hoogtepunt bereikt, wat chaos en geweld dreigt te veroorzaken. Ondertussen gebruikt Rusland voedsel als wapen tegen de Oekraïners en als geopolitiek middel om wereldmacht te verkrijgen.

Favoriten is een van de meest cultureel diverse buurten in Wenen en het startpunt van Ruth Beckermanns nieuwste documentaire, waarin ze een klas leerlingen van zeven tot tien jaar begeleidt. Hun ambitieuze lerares, Ilkay, is vastbesloten om een inclusieve, ondersteunende en veilige omgeving voor de kinderen te creëren. De meerderheid van de kinderen spreekt thuis geen Duits, sommige families zijn getraumatiseerd door oorlogservaringen en velen worden geconfronteerd met discriminatie. Ondanks de weinige middelen van het onderwijssysteem, navigeert Ilkay haar klas met zorg door dagelijkse avonturen, nederlagen en overwinningen.

Het resultaat is een verbazingwekkend vrolijk portret van een kleine gemeenschap die de complexiteiten van de hedendaagse Europese samenleving weerspiegelt. De film is een ode aan de kindertijd, waarbij het werk van opvoeders en het levenslange leren binnen en buiten het klaslokaal wordt gevierd.

Met zijn schrijnende beelden liet fotograaf Ernest Cole (1940-1990) eind jaren ’60 als eerste zien wat apartheid betekende voor zwarte Zuid-Afrikanen als hijzelf. De wereld reageerde geschokt. Cole werd geprezen om zijn talent, samengebracht in zijn boek House of Bondage. Maar het tonen van de harde werkelijkheid had een prijs: Cole werd verbannen naar New York. Dat hij in de VS steeds meer overeenkomsten zag met het racisme in zijn eigen land, was een harde les.

In de jaren tachtig raakte Cole in de vergetelheid, mede doordat zijn negatieven verloren leken te zijn gegaan. Hij stierf er in 1990 in armoede, zonder ooit nog terug te keren naar zijn thuisland. Dat leek het einde van zijn turbulente verhaal. Totdat er in 2017 60.000 negatieven van zijn werk werden ontdekt in een Zweedse bankkluis.

Ernest Cole: Lost and Found is een confronterende documentaire en innemende hommage aan de fotograaf wiens werk tot op de dag van vandaag actueel is. Aan de hand van zijn verbluffende foto’s vertelt regisseur Raoul Peck (I Am Not Your Negro) over zijn omzwervingen, zijn onrust als kunstenaar en zijn dagelijkse woede over medeplichtigheid van de Westerse wereld tegenover de verschrikkingen van het apartheidsregime.

Ernest Cole: Lost and Found maakte een zegetocht langs vele filmfestivals en werd in Cannes bekroond met de L’Oeil d’or voor beste documentaire.

Une famille volgt de emotionele reis van Christine Angot naar Strasbourg, de stad waar ze op dertienjarige leeftijd voor het eerst haar vader ontmoette en waar hij haar jarenlang seksueel misbruikte.

Nu, jaren later, keert Angot terug met een camera om de confrontatie aan te gaan met haar familie, die nog steeds in dezelfde stad woont. Door middel van openhartige gesprekken en het gebruik van archiefbeelden, probeert ze te begrijpen hoe haar familie de misdaden van haar vader heeft verwerkt.

Une famille is een dieppersoonlijke en confronterende documentaire die een ontroerend en rauw inzicht biedt in de nasleep van incest binnen een familie en daagt de kijker uit om na te denken over sociale normen en familiedynamieken.

Samen met een aantal lotgenoten onderzoekt filmmaker Marc Schmidt het gevoel van leegte en de manieren om dat in te vullen. Hij onderneemt deze persoonlijke zoektocht naar excessen en onverzadigbaarheid in een poging zijn overleden vader te doorgronden.

Een jonge moeder probeert de leegte te dempen met haar dagelijkse eetbuien, een seksverslaafde vrouw is op zoek naar de man die haar zal kunnen helen. De ultieme confrontatie met de leegte wordt aangegaan door een zeilster die in haar eentje de Atlantische oceaan oversteekt.

De portretten bewegen langs actuele thema’s – deepfake, eetstoornissen, verslaving, identiteit en intergenerationeel trauma – en leveren hierdoor een hyperpersoonlijke verbeelding van een breed gedragen gevoel in de Westerse samenlevingen. Tussen de portretten door wordt langzaam duidelijk dat ook Marc, net als zijn vader, de leegte kent die achter excessen schuilgaat.

Canto Ostinato mag met recht een van de mooiste composities van de hand van een Nederlander genoemd worden. Simeon ten Holt was zijn naam, de componist die het grootste gedeelte van zijn leven in zijn geboortedorp Bergen woonde en aldaar in 2012 overleed.

De Canto is natuurlijk zijn meest bekende werk, maar hij schreef zoveel meer. Wat te denken van zijn 4 Soloduiveldansen en de Incantatie IV. In mijn nieuwe documentaire, De eeuw van Simeon, krijgen ook deze stukken de aandacht die ze verdienen in fraaie uitvoeringen van Hannes Minnaar, het Natalon Kwartet en het Amstel Sax Quartet. Maar een film over ten Holt zou uiteraard niet compleet zijn zonder het prachtige Canto; hier vertolkt door het Oer Ensemble, de originele formatie die 40 jaar geleden de allereerste opvoering van het stuk voor haar rekening nam en nu in een briljante recente uitvoering bewijst hoe tijdloos de muziek van ten Holt is. De sprankelende uitvoering van het jonge pianoduo Scholtes en Janssens is daar een andere bevestiging van. Pianist Kees Wieringa is onze muzikale gids die naast het relaas van de overige musici uitlegt wat de Canto zo virtuoos maakt en hoe het was om decennialang met Simeon op te trekken.

De film gaat naast de muziek tevens over de mens Simeon ten Holt. Wie was hij eigenlijk? En hoe leefde hij? Wat waren zijn drijfveren en obsessies? Daarover komen de de vrouwen in zijn leven aan het woord, die allen een ander aspect van zijn karakter belichten. Met zijn tweede vrouw Noeki Smid wordt Simeons geboortehuis bezocht en de plek waar zij samen geleefd hebben. Met dochter Marijn wordt de Bunker bezocht waar hij in tijden van schaarste gedwongen was te verblijven. Marijn, die fotograaf is, heeft eveneens zeldzaam fotomateriaal verstrekt dat die bizarre tijd perfect illustreert. Met zijn weduwe Colette Noel wordt een bezoek gebracht aan het sprookjesachtige huisje aan de Loudelsweg waar zij geruime tijd samen hebben geleefd. En we wandelen door het Bergense natuurschoon dat Simeon zo kon inspireren. Een schat aan archiefmateriaal draagt er verder toe bij om Simeon ten Holt in de documentaire weer tot leven te wekken.