De klimaatcrisis dringt zich steeds urgenter op, maar het politieke debat lijkt nog steeds gevangen in de waan van de dag. Verder vooruit kijken dan één kabinetsperiode is al een hele opgave, laat staan honderd jaar. Toch is het noodzakelijk om na te denken over waar we in de toekomst wonen, bouwen en onze energie vandaan halen.
Hoe kunnen het parlement en de overheid de lange termijn centraal stellen? Wat betekent het om koers te houden als het nieuws van de dag altijd om aandacht vraagt? En welke rol kunnen burgers en maatschappelijke organisaties spelen bij het vormgeven van een coherent en toekomstgericht klimaatbeleid?
In het recente rapport Vaart maken met visie pleit de Wetenschappelijke Klimaatraad (WKR) voor een stabiele visie die de komende decennia richting geeft. Maar hoe vertaal je die visie in de praktijk, en welke keuzes vergen durf en richting? Op deze avond gaan we in gesprek met experts en politici over hoe Nederland weer langetermijndenken kan laten gelden in haar klimaatbeleid en over de manieren waarop we beleid kunnen maken dat generaties vooruit kijkt.
Meer over de sprekers
Johannes Cornelis (Co) Verdaas (1966) is sinds december 2023 regeringscommissaris voor het Nationaal Deltaprogramma. Verdaas is tevens deeltijdhoogleraar gebiedsontwikkeling aan de Technische Universiteit Delft. Als onafhankelijk regeringscommissaris bewaakt Co Verdaas de voortgang van het Nationaal Deltaprogramma waarin overheden en kennisinstellingen met maatschappelijke organisaties en bedrijven samenwerken om Nederland op de lange termijn te beschermen tegen overstromingen en weersextremen en te zorgen voor voldoende zoetwater. De Deltacommissaris rapporteert ieder jaar op Prinsjesdag over de uitvoering van het Nationaal Deltaprogramma en adviseert het kabinet gevraagd en ongevraagd over vraagstukken op het gebied van klimaatadaptatie. Co Verdaas werkt al ruim 25 jaar op het snijvlak van ruimtelijke ontwikkeling, wetenschap en bestuur. Hij was onder meer werkzaam bij de Universiteit van Wageningen, gemeente Zwolle, woningcorporatie SWZ, lid van de Tweede Kamer, gedeputeerde van de provincie Gelderland en korte tijd staatsecretaris Economische Zaken in kabinet-Rutte II.
Wieke Pot (1985) is universitair hoofddocent bij de leerstoelgroep Bestuurskunde van Wageningen University en lid van de Wetenschappelijke Klimaatraad (WKR). Ze is daarnaast ook co-decaan bij de Nederlandse School voor Openbaar Bestuur waar ze een cursus heeft opgezet voor het ‘Werken aan lange termijnvraagstukken’ voor ambtenaren. Pot is gespecialiseerd in langetermijnbestuur op het gebied van water en klimaatverandering. In al haar werkzaamheden, verbindt ze praktijk en wetenschap om actief bij te dragen aan een klimaatbestendige samenleving.
Jesse Hoffman is universitair docent bij de Urban Futures Studio (Universiteit Utrecht). Als politicoloog onderzoekt hij brede burgerbetrokkenheid bij de ruimtelijke toekomst van Nederland. In zijn onderzoek en onderwijs staat de verbeelding van wenselijke en mogelijke toekomsten centraal. Hij onderzoekt hoe culturele verbeelding kan bijdragen aan een meer democratische en effectieve klimaatpolitiek. De afgelopen jaren bestudeerde hij rechtvaardigheid in energietransities in onder meer Nederland, India en Zuid‑Afrika. In recent onderzoek richt hij zich vooral op de vraag hoe we democratische gesprekken over complexe vraagstukken opnieuw kunnen vormgeven. Hij is actief als curator van tentoonstellingen als ‘Places of Hope’ in 2018. Jesse houdt zich bezig met innovatieve vormen van onderwijs die wetenschap, kunst en maatschappij met elkaar verweven. Voor zijn onderwijsvernieuwing ontving hij in 2021 de eerste Nederlandse Hogeronderwijspremie.
Schrijver en theatermaker Anoek Nuyens (1984) van theatergezelschap Bureau Vergezicht maakt sociaal bewogen, documentair theater, met als onderliggende vraag: hoe kan het theater bijdragen aan een betere wereld? Het gesprek dat zij start in haar voorstellingen strekt zich uit over verschillende domeinen en podia: van politiek tot wetenschap, van feit tot fictie, van theater tot krant en internet. Zo tekenen zich in haar werk de contouren af van een maatschappelijk actief theater, een vrijplaats waar alles gedacht en gezegd kan worden, maar nooit vrijblijvend is. Bekende voorbeelden zijn de voorstellingen Beste Mensen en De zaak Shell.
Sprekers
