Accompanied by the song of dying fish, a woman arises from a poisoned river. Many years ago, Magdalena drowned herself by driving her bike into the water; now she returns among the living, with a mission. In the family she left behind, resentment threatens to spread to the next generation. And this pales compared to the relationship crisis between humanity and the rest of creation, something the fish, and the river, know all about.

This ecofeminist fable lifts all boundaries between the past, present and future; between life and death; between human and non-human; between woman and man, mother and child. It is therefore perfectly natural that the fish in the river and the cows of Magdalena’s husband’s dairy farm are able to reflect on their existence. Drenched in magical realism, this feature debut tells a story of loss, reconciliation and hope in powerful images.

In the 1960s, Indonesian communists tried to carry out a coup, but the army violently suppressed their attempt. In the  subtitlesequent purges, countless people were killed as well. Nana, a young woman, barely manages to escape, but her husband and son are never heard from again. Many years later, she has remarried the wealthy landowner Darga and is living a seemingly carefree life. In her nightmares she is however haunted by the past. Something changes when she befriends Ina – an unlikely friendship, as Ina is her husband’s mistress.

In Nana, director Kamila Andini, whose moving The Seen and Unseen was screened at WCA in 2019, tells a story about the power of friendship between women. She does this in an intoxicating visual style, letting the images linger with viewers for a long time. Based on the novel Jais Darga Namaku by Ahda Imran.

Even if you lack money, make sure you have class – this seems to aptly sum up the life motto of Steevens, a young Haitian who is opting for a new look with the addition of some cheap hair extensions in the opening scene. More generally, it also applies to this refreshing low-budget production highlighting the far from whimsical problems of immigrants in Chile, with loose camerawork, an improvised script and random musical inserts.

Steevens may not have much money, he does have a job and a home. It soon becomes clear how precariously balanced his life is when he reaches out to help a childhood friend. Dealing with the newcomer exposes the racist culture at Steevens’ workplace. When Steevens takes a swing at his boss, the media have a field day, dragging him and in his wake the entire Haitian community through the mud. Now Steevens discovers what it means to be on your own as a black man in Santiago.

Things were moving in the right direction for democracy in Brazil, even more so once Luiz InácioLula da Silva, a popular leftist politician, won the presidential elections in 2002, leading the countryuntil 2011. In 2016, corruption charges against Lula began to pile up; although hard evidence was lacking they eventually led to a guilty verdict and a prison sentence. In the meantime, the far-right populist Jair Bolsonaro became Brazil’s new president.

But there was something fishy about Lula’s case, as soon became clear when journalists from The Intercept and El País Brasil discovered through leaked messages that right-wing forces had been misusing a major money-laundering investigation to discredit political opponents. In particular, Judge Sérgio Moro, who later became Minister of Justice under Bolsonaro, had played a sketchy role.

Director Maria Augusta Ramos shows meticulously how a democracy is eroded when judicial safeguards are lacking. Still, Lula, now acquitted, is running for president in the 2022 elections.

Nathan is a Cameroonian who arrived in Brussels after fleeing Ukraine, where he had been living for 11 years. The film illustrates a less mediatized side effect of the war raging in Ukraine, on those who “don’t fit in the box”.

After the film, there will be an Q&A with director Eric Vander Borght and protagonist Joseph Nathan Takeusso Keubou on Europe’s mixed standards when it comes to refugees.

This programme is part of the Black Achievement Month that is held annually in October. The festival aims to put people with African roots in the spotlight with films, theatre, performances and social debates on current themes.

Blijf altijd op de hoogte van onze cinema programmering, verdiepende content en speciale programma’s van De Balie Kijkt (een film + verdiepend gesprek met de regisseur of een expert).

Sound: Philippe Benoit
Script, Camera, Editing, Sound: Eric Vander Borght
Produced by www.Eric.Pictures

Speakers:

Joseph Nathan Takeusso KeubouProtagonist

Eric Vander BorghtDirector

Halima Salat BarreJournalist Lighthouse Reports

Deze film dompelt de kijker onder in het dagelijkse leven van een afgelegen klooster op het Griekse schiereiland van de berg Athos. De beelden van het kloosterleven zijn vol authentieke personages en alledaagse heiligen, en komen tot ons bevrijd van de wikkels van alledaagse prioriteiten. Wat naar voren komt, is een fascinerende blik op het ongeëvenaarde leven van een bloeiende kloostergemeenschap in het midden van de eenentwintigste eeuw.

De producent leidt de film in met een presentatie van ongeveer tien minuten.

Mount Athos
De Athos-berg is een berg en schiereiland in het noordoosten van Griekenland en een belangrijk centrum van het oosters-orthodoxe monnikendom. Het wordt bestuurd als een zelfstandige staat binnen de Helleense Republiek, namelijk de kloostergemeenschap van de berg Athos onder de directe jurisdictie van de Oecumenische Patriarch van Constantinopel.

EN
This film immerses the viewer in the daily life of one secluded monastery on the Greek peninsula of Mount Athos. The images of monastic life are full of authentic characters and everyday saints, and come to us freed from the wrappings of mundane priorities. What emerges is a fascinating glimpse of the unparalleled life of a thriving monastic community in the midst of the twenty-first century.

The producer will introduce the film with a presentation of about ten minutes.

Mount Athos
Mount Athos is a mountain and peninsula in northeastern Greece and an important centre of Eastern Orthodox monasticism. It is governed as an autonomous polity within the Hellenic Republic, namely the monastic community of Mount Athos under the direct jurisdiction of the Ecumenical Patriarch of Constantinople.

Deze film dompelt de kijker onder in het dagelijkse leven van een afgelegen klooster op het Griekse schiereiland van de berg Athos. De beelden van het kloosterleven zijn vol authentieke personages en alledaagse heiligen, en komen tot ons bevrijd van de wikkels van alledaagse prioriteiten. Wat naar voren komt, is een fascinerende blik op het ongeëvenaarde leven van een bloeiende kloostergemeenschap in het midden van de eenentwintigste eeuw.

De producent leidt de film in met een presentatie van ongeveer tien minuten.

Mount Athos
De Athos-berg is een berg en schiereiland in het noordoosten van Griekenland en een belangrijk centrum van het oosters-orthodoxe monnikendom. Het wordt bestuurd als een zelfstandige staat binnen de Helleense Republiek, namelijk de kloostergemeenschap van de berg Athos onder de directe jurisdictie van de Oecumenische Patriarch van Constantinopel.

EN
This film immerses the viewer in the daily life of one secluded monastery on the Greek peninsula of Mount Athos. The images of monastic life are full of authentic characters and everyday saints, and come to us freed from the wrappings of mundane priorities. What emerges is a fascinating glimpse of the unparalleled life of a thriving monastic community in the midst of the twenty-first century.

The producer will introduce the film with a presentation of about ten minutes.

Mount Athos
Mount Athos is a mountain and peninsula in northeastern Greece and an important centre of Eastern Orthodox monasticism. It is governed as an autonomous polity within the Hellenic Republic, namely the monastic community of Mount Athos under the direct jurisdiction of the Ecumenical Patriarch of Constantinople.

Wat is moederschap? Maura Delpero’s Maternal toont ons een wereld waarin twee vormen van moederschap – de alleenstaande moeder en de heilige moeder – botsen.

De film speelt zich af binnen de muren van een zogenaamde Hogar, een Italiaans religieus opvanghuis voor jonge alleenstaande moeders in Buenos Aires en volgt drie vrouwen: zuster Paola, een Italiaanse non die op het punt staat haar religieuze geloften af te leggen, Luciana, een tienermoeder die moeite heeft voor haar dochter te zorgen, en Fatima, een andere tienermoeder met een jonge zoon, die zwanger is van haar tweede kind. Alle drie worstelen ze op hun eigen manier met de implicaties van het moederschap. De gestroomlijnde witte habijten van de nonnen contrasteren met de felle kleuren, de korte rokjes en de strakke kleding van de tienermoeders. De nonnen zijn stil en spreken alleen om te bidden. De jonge vrouwen schreeuwen luid en hebben regelmatig ruzie. Vaak versmelten hun stemmen met het gehuil van hun baby’s. Terwijl de kamers van de nonnen wit en kaal zijn, zijn de kamers van de jonge vrouwen bezaaid met speelgoed en kindertekeningen. Voor de nonnen is het moederschap vooral een handleiding voor moederlijke zuiverheid, aspiratie en reproductieve heiligheid. Maar voor de jonge vrouwen die ze opvangen is het moederschap slechts een pragmatische handleiding om te overleven. De nonnen kunnen de realiteit van de jonge vrouwen op het gebied van seks, geboorte en opvoeding niet begrijpen. Door dit onbegrip ontstaat er een strijd om de kinderen. Maternal werkt op meerdere niveaus door de complexiteit van zorg en liefde te laten zien. De film speelt met religieuze symboliek en met thema’s als verleiding en vrijheid zonder een hard oordeel te vellen. Het is een genuanceerde weergave van het moederschap dat ontwapenend, ontroerend en charmant grappig is.

Een man ontvlucht de werkelijkheid na het verlies van zijn geliefden en trekt zich terug in zijn herinneringen. Daar staat de tijd stil en leven zijn dierbaren nog. Zo groeit er jarenlang een stad in zijn herinneringen. Op een dag komen zijn literaire helden en cartoonjeugdidolen er onuitgenodigd tot leven. Ze zijn in het geheugen steeds jong gebleven, maar wanneer de man ontdekt dat zijn idolen allemaal oud geworden zijn en dat eeuwige jeugd niet bestaat, besluit hij terug te keren naar de realiteit.

Veertien jaar werkte Wilczynski aan de stad, getekend in een betrekkelijk kale schetsboekstijl die juist daardoor des te waarachtiger overkomt. Volstrekt unieke animatie met horror-elementen, wonderschoon, teder, grimmig en duister. Kill It And Leave This Town is een zeer persoonlijke animatiefilm. De film is onverwacht ontroerend, vol rauwe emotie, ongepolijst, maar toch tot in elk detail overdacht en geperfectioneerd. De autobiografische impressie is een herinnering aan beelden uit Wilczynski’s kindertijd, waarin zijn overleden ouders en de geboorteplaats Łódź nieuw leven worden ingeblazen. Mariusz Wilczynski (Łódź, 1960) is schilder, decorontwerper en maker van animatiefilms. Hij exposeerde zijn werken in Polen, de VS, Japan en vele Europese landen, en nam deel aan kunstfestivals en tentoonstellingen. Sinds 2007 is hij docent aan de PWSFTviT in Łódź. Kill It and Leave This Town is zijn speelfilmdebuut. Winnaar Special Jury Mention op het animatiefilmfestival van Annecy, winnaar FIPRESCI-prijs van de internationale filmpers (Viennale 2020), onderdeel Best First Feature Award-competitie (Berlinale 2020).

In een kleine, helder verlichte kamer onder een kerk ontmoeten twee echtparen elkaar. Hun levens zijn verbonden door een grote tragedie: ze verloren elk een zoon bij een schietpartij op een middelbare school. Nu zitten de ouders van het slachtoffer tegenover de ouders van de dader. Ze hebben zich allemaal goed op dit gesprek voorbereid en proberen beleefd en kalm te blijven – maar de zoektocht naar de juiste woorden blijkt lastiger dan gedacht en hun inlevingsvermogen wordt tot het uiterste op de proef gesteld.

Fran Kranz bouwt zijn beklemmende debuut in een rustig tempo op naar een psychologisch geraffineerd Kammerspiel over de verschillende manieren waarop we omgaan met rouw en verlies. Mass is een intens drama gedragen door vier briljante acteurs: Ann Dowd, Martha Plimpton, Jason Isaacs en Reed Birney. Fran Kranz begon zijn carrière als film-, tv- en Broadway-acteur. Na zijn afstuderen aan Yale werd hij bekend door zijn rol in de serie Dollhouse (2009-2011), en later in de horrorklassieker Cabin in the Woods (2012). Zijn regiedebuut Mass, waarvoor hij ook het scenario schreef, ging in wereldpremière op Sundance en was ook te zien op het Leiden International Film Festival en het Movies that Matter filmfestival.