Over één ding zijn alle hulpverleners het eens: als meisjes eenmaal in de greep zijn geraakt van iemand die ze seksueel uitbuit, is het extreem moeilijk om ze eruit te krijgen. Dus is het zaak om te voorkomen dat ze daarin belanden. Ook dat is lastig, vooral omdat slachtoffers vaak online in de val worden gelokt. Toch zijn er organisaties die meiden op tijd weten te bereiken.

Aan een druk kruispunt in de Kolenkitbuurt staat een onopvallende grijze camper geparkeerd. Je zou er zo voorbij rijden. Alleen een sticker op het portier verraadt dat dit geen gewoon minibusje is. ‘You got this’, staat er. ”We gaan hem nog verder oppimpen hoor”, zegt Gagan Cheema van jongerenwerkorganisatie Dock. ”Zodat iedereen kan zien dat wij er zijn.”

De Meidenbus, want zo heet de camper, rijdt door heel Amsterdam West. Meisjes die dat willen kunnen er op een laagdrempelige manier over hun problemen praten. ”De stap naar een jongerenwerkorganisatie is voor veel meiden vaak erg groot”, zegt Cheema. ”Met de bus zijn we heel benaderbaar. We spelen bijvoorbeeld kaartspelletjes met ze. Vaak komen de gesprekken daarna vanzelf los. Eerst over stages, school of werk, maar uiteindelijk vaak over meer beladen onderwerpen.”

Over één beladen onderwerp gaat het heel vaak: online shaming en exposing. Dat is het zonder toestemming verspreiden van naaktfoto’s, seksfilmpjes of ander beeldmateriaal. Meestal met de naam en contactgegevens van het slachtoffer. In sommige ‘expose-groepen’, chatgroepen waar de filmpjes en foto’s rondgaan, kijken tienduizenden jongeren mee.

“De telefoon krijgen ze meestal in groep zeven”, zegt Cheema’s collega Gracianie Feliksdal, die jongerenwerk doet voor The Mall. ”Het is veiligheid voor de ouders, maar het is ook een poort naar problemen.”

Tienduizenden jongeren kijken mee

Adinda Timmermans weet er alles van. Als gemeenteambtenaar in het stadsdeel begon zij twee jaar geleden het meidennetwerk, een maandelijks overleg waarin jongerenwerkers, wijkagenten, zorgmedewerkers en andere hulpverleners kwetsbare meisjes en hun problemen bespreken. ”Daar komen eigenlijk iedere maand nieuwe trends langs die rondgaan als het gaat om exposen.”

“Soms gaat het zo snel dat ik denk: welke app is dit nu weer?”
ADINDA TIMMERMANS, OPRICHTER MEIDENNETWERK

Die trends volgen elkaar zo snel op, dat het zelfs voor hulpverleners moeilijk is het overzicht te behouden. Timmermans: ”Soms gaat het wel zo snel dat ik denk: oké, welke app is dit nou weer? Wat is het doel van de app en vooral: wat is het gevaar van de app?”

Catastrofale gevolgen

De gevolgen van exposing en shaming kunnen catastrofaal zijn. ”Wat er vaak gebeurt bij exposing, is dat het slachtoffer chantabel wordt”, zegt Timmermans. ”Zo’n meisje wordt onder druk gezet om bepaalde dingen te doen, om te voorkomen dat haar foto verspreid wordt. Dat kan crimineel zijn, maar ook op seksueel gebied.”

Het is het schrikbeeld van hulpverleners: dat wat begint als shaming in een appgroep uiteindelijk uitmondt in seksuele uitbuiting, waarbij het slachtoffer wordt gedwongen om seks te hebben tegen betaling. Daarom is het van belang er vroeg bij te zijn, bijvoorbeeld door in de Meidenbus met jongeren te praten over de gevaren van sociale media. 

Seksuele uitbuiting online bestrijden

Kwetsbare meiden in real life waarschuwen, zoals jongerenwerkers doen, is niet de enige manier. Je kunt seksuele uitbuiting die online plaatsvindt ook online bestrijden. Hulporganisatie Fier doet dat al jaren met een chatbox waar slachtoffers anoniem hun verhaal kunnen doen. Maar volgens hulpverlener Johannes Dijkstra was dat niet genoeg. ”We zijn gaan nadenken over hoe we proactief te werk konden gaan in plaats van reactief. Zo is het plan ontstaan om digitale technieken in te zetten om potentiële slachtoffers te vinden en te helpen.”

“We zijn gaan nadenken over hoe we proactief te werk konden gaan in plaats van reactief” JOHANNES DIJKSTRA, SPINE

Medewerkers van Spine, de tech-afdeling van Fier, gebruiken software om seksadvertentie-websites te doorzoeken. Als ze vermoeden dat iemand het sekswerk wel eens onvrijwillig zou kunnen doen, versturen ze een bericht. 

”We hebben uitvoerig onderzocht hoe we zo’n bericht moeten opstellen”, vertelt Dijkstra. ”Moet je heel direct zijn of juist een beetje omfloerst? Welk taalniveau moet je gebruiken? Het is pionieren, we kijken wat het beste werkt.”

Spine richt zich nu nog alleen op vermoedelijke slachtoffers op sekswebsites, maar het is de bedoeling dat dezelfde aanpak gebruikt gaat worden in exposegroepen op sociale media als Telegram en Snapchat.

“We vragen ons bij elke doelgroep af: hoe ver kun je gaan, wat is ethisch verantwoord?” JOHANNES DIJKSTRA, SPINE

Het doorzoeken van tienduizenden accounts, mag dat eigenlijk wel? Spine is een jaar lang bezig geweest met het juridisch en privacy-technisch dichttimmeren van hun werkwijze. ”We vragen ons bij elke doelgroep af: wat mag, hoe ver kun je gaan en wat is ethisch verantwoord?”, zegt Dijkstra. Omdat Spine geen overheidsinstantie is en geen daders maar slachtoffers zoekt, kan de organisatie meer dan de politie.

Er bij zijn voor het te laat is

Hoewel de aanpak van Spine heel anders is dan die van de jongerenwerkers in Amsterdam West, is er een duidelijke gemene deler: er bij zijn voor het te laat is. Het liefst al op de basisschool, vinden Feliksdal en Cheema. ”Als je meiden vroeg leert over de risico’s op sociale media, maak je ze weerbaar”, zegt Cheema. ”Je kunt de realiteit op sociale media nu eenmaal niet veranderen.”

Toch is dat wat er eigenlijk zou moeten gebeuren, zegt Johannes Dijkstra van Spine. ”We moeten de platforms aanspreken en daar veiligere plekken van maken. Daar ligt een rol voor de politiek. De wetgeving moet worden aangepast aan de digitale realiteit.”

Deze tank zou hier niet moeten staan.

Dit plein, is een plek van theater en debat.

Van film en van dans. Van gezelligheid en romantiek.

Elke dag komen hier talloze Amsterdammers en bezoekers om cultuur te snuiven, te discussiëren, vermaakt te worden, om elkaar te ontmoeten en, uiteindelijk, om vrij te zijn. 

Deze Russische tank is het symbool van het tegenovergestelde van die vrijheid.

Bij het zien van deze tank hier op deze plek slaat de kou ons om het hart.

En dat is precies de bedoeling.

In Oekraïne staan nog duizenden Russische tanks.

Als die niet zouden worden tegengehouden door Oekraïners zouden zij nog veel meer pleinen als deze oprijden.

Wij weten wat er dan gebeurt.

Dat theaters kapot worden geschoten.

En burgers vermoord worden, vrouwen verkracht en kinderen gedeporteerd.

In Poetin’s  wereld is er geen vrijheid om te houden van wie je wil houden en om te zijn wie je bent.

Het is een wereld zonder gelijke rechten voor vrouwen en minderheden.

Een wereld waarin schrijvers, kunstenaars en journalisten worden vervolgd.

Voor die wereld werd deze tank ingezet.

Vroeger stond er daar, zo’n 150 meter verderop (tussen waar nu De Balie en Paradiso staan) een gevangenis.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd deze door de bezetter gebruikt om verzetsmensen, politieke gevangen en Joden te ondervragen.

Toen de Duitse politiemensen zagen dat de geallieerden ons land zouden bevrijden verbrandden ze het administratieboek.

Eén van de gevangenen schreef daarover het volgende:

 ‘Denken de moordenaars daarmee hun schuld ongedaan te maken?

Al die levens die daarin neergeschreven werden zijn een blijvende schreeuwende aanklacht, ook zonder boek.”

Laat deze tank hier in Amsterdam ook zo’n aanklacht zijn.

Een aanklacht namens de levens die ermee zijn verwoest.

Namens alle Oekraïners die in onze stad een veilig heenkomen hebben gezocht en welkom zijn.

Namens alle Amsterdammers die solidair zijn met Oekraïne.

Maar laat deze tank ook een waarschuwing zijn.

Dat de vreedzaamheid, de menselijkheid, de democratische waarden en vrijheid niet vanzelfsprekend zijn.

Het plaatsen van deze tank is niet een gebaar van triomf.

Integendeel, het is een gebaar van pijn, verdriet en geknakte democratie.

De tank herinnert ons eraan dat we democratie elke dag moeten verdedigen.

Tegen misinformatie en samenzweringstheorieën, extremisme en zondenbokkenpolitiek, haat en onverdraagzaamheid.

Door ons uit te spreken tegen leugens, want zonder waarheid is er geen democratie.

Door op te komen voor minderheden, want zij merken het als eerst wanneer onze vrijheid op het spel staat.

Door pal te staan voor onze journalisten, schrijvers en kunstenaars, want zij zijn de tegenmacht waar onze rechtsstaat op stut.

En door bereid te zijn, om als het moet, dat wat ons dierbaar is, met alle mogelijke middelen te verdedigen.

Slava Ukraini!

Toespraak burgemeester van Amsterdam Femke Halsem bij de plaatsing van de Russische tank op het Leidseplein, op 25 mei 2023.

(het gesproken woord geldt)

Jaarlijks worden in Amsterdam honderden meisjes het slachtoffer van seksuele uitbuiting. Ze worden gedwongen tot seks tegen betaling. Hoeveel het er precies zijn is onbekend, het overgrote deel van de slachtoffers blijft onder de radar. Wat wel duidelijk is: de daders slaan steeds sneller toe. 

Bij Meisa, een crisisopvang voor minderjarige slachtoffers in Amsterdam, komen ieder jaar zo’n vijftig meisjes binnen. Op het eerste gezicht oogt de opvang als een normale woning. Er is een huiselijke woonkamer met een comfortabele hoekbank, een keuken met kookeiland en een ruime binnentuin. Maar aan het plafond hangen camera’s en de locatie van het huis is geheim. 

De opvang heeft plek voor zeven slachtoffers, die maximaal zes weken blijven. Ze krijgen er onder meer kickboks- en pianoles. Crisismedewerker Rosa Stam werkt dagelijks met de meisjes. ”Ze zijn vaak zo getraumatiseerd door alles wat ze hebben meegemaakt, dat het heel erg lastig is om dan daadwerkelijk te weten: wat is er gebeurd? Wat is mij overkomen?”

Klik-klik en klaar

Sociale media hebben ervoor gezorgd dat de daders van seksuele uitbuiting sneller kunnen toeslaan dan voorheen. Volgens Stam zitten er soms maar een paar dagen tussen het eerste contact tussen dader en slachtoffer en het moment waarop het meisje gedwongen wordt om seksuele handelingen te verrichten. 

Andere hulpverleners bevestigen dat. ”Het is veel makkelijker geworden voor daders”, zegt Sara Dekker van The Safe Space Club, een hulpinstantie voor slachtoffers van seksueel geweld. ”Op Snapchat is het bij wijze van spreken gewoon copy-paste. Vroeger moest je rondhangen voor het schoolplein en een meisje inpalmen. Nu is het klik-klik en klaar.”

”Loverboys, dat klinkt best wel lief. Iemand die van je houdt, het woord lover zit erin. Wij spreken van mensenhandelaren”ROSA STAM – CRISISOPVANG MEISA

”Het klassieke loverboyverhaal, waarbij een jongen een meisje verliefd op zich laat worden, cadeautjes koopt en heel veel tijd neemt om haar te veroveren, dat zien we dus veel minder”, zegt ook politieagent Cindy de Koning. Zij is gespecialiseerd is in seksuele intimidatie en uitbuiting. ”Tegenwoordig zien we dat daders veel sneller te werk gaan op sociale media waarbij ze naaktfilmpjes en -foto’s gebruiken om hun slachtoffer onder druk te zetten.”

De term loverboys is dan ook in de ban gedaan. ”Loverboys, dat klinkt best wel lief. Iemand die van je houdt, het woord lover zit erin”, zegt Stam. ”Dat klopt niet, dus wij spreken gewoon van mensenhandelaren.”

Die mensenhandelaren kiezen vaak slachtoffers uit die al kwetsbaar zijn. ”Mannen die hier misbruik van maken, ‘ruiken’ welke meisjes hier ontvankelijk voor zijn”, zegt Joanneke Buntsma van jeugdhulporganisatie Levvel. ” Meisjes die al jeugdzorg hebben, uit een gezin met problemen komen of licht verstandelijk beperkt zijn.” Maar, zegt Buntsma, het kán iedereen overkomen. ” Ook een VWO-scholier of iemand die aan vechtsporten doet.”

Lees het artikel op AT5 hier.

In January 2023, pro-democratic organisations from Asia and Europe came together at De Balie.

Vital Voices is an initiative from De Balie and cultural entrepreneur Dessy Gavrilova. It kicked off with five inspiring days of networking and learning from each other’s experiences and expertise. Whether through political political debates, art installations, film screenings or interdisciplinary events, all participants’ activities are fundamental to the protection of human rights and civil society. What can we do for each other? At what points do we get stuck in our work? How can we build a network of like-minded organisations? This week has resulted in real commitments to work together. Either in form of a reoccurring Vital Voices programme or bilateral projects between organisations. Keep an eye on this page as projects related to Vital Voices will be linked.

The war in Ukraine has made it abundantly clear that freedom and human rights cannot be taken for granted. Countries such as Moldova, Kazakhstan, Hungary, Kyrgyzstan, Slovenia and Serbia are located between Asia, Europe and Russia. Even though some of them have joined the European Union, the autocratic threat continues to pant uncomfortably on their necks.

Vital Voices is an initiative from De Balie and cultural entrepreneur Dessy Gavrilova. In January 2023, pro-democratic organisations from Asia and Europe will come together in Amsterdam. Whether political debates, art installations, film screenings or interdisciplinary events, they are fundamental to the protection of human rights and civil society. What can we do for each other? At what points do we get stuck in our work? How can we build a network of like-minded institutions?

On Wednesday, 11 January, we will talk with some of the participants during a public programme in De Balie. What does it mean to be located centrally between the East and the West, especially in times of war and conflict? How does this influence their work? Attend here.

About the participating organisations

Art and Media Hub (Chernihiv, Ukraine)
ART and MEDIA HUB in Chernihiv was created in 2019 as the first Hub in the city. It became a space for raising media literacy, stories from ‘invisible’ groups, independent artists and community-building projects.

Artcom Platform (Astana, Kazakhstan)
Artcom Platform is a feminist, women-led and community-based organisation that is committed to solidarity work with Central Asian ecosystems and communities through art activism, research and education.

Arta Azi (Chisinau, Moldova)
Arta Azi has as main goals to develop and promote education through culture, to stimulate social responsibility and to involve youth in social and cultural activities.

Auróra Center (Budapest, Hungary)
Auróra Center is an integrated community centre where social activism, independent culture and local community initiatives take place.

Bishkek School of Contemporary Art (Bishkek, Kyrgyzstan)
The Bishkek School of Contemporary Art (BiSCA) is a dynamic online and offline platform that offers to accumulate and promote art practices, reflections and experiences in their various manifestations.

Center Rog (Ljubljana, Slovenia)
Center Rog at is a creative hub for innovative and sustainable projects in the areas of fabrication, urban handicraft, applied arts, design and architecture. It is located at the former Rog bike factory (9000sqm in the city centre).

Culture Center Kuduk (Bishkek, Kyrgyzstan)
Culture Center Kuduk is a multidisciplinary space for the art community. Kuduk organises educational programmes in art management sphere, eco art programmes, data art programmes, workshops, theatre, exhibitions and film screenings.

Culture Center LAB (Novi Sad, Serbia)
Culture centre LAB gathers professionals and companies committed to culture, social entrepreneurship and independent journalism and culture. LAB houses a gallery, a theatre and concert venue, a music and photography studio, a co-working space and a library.

Culture Front GRAD (Belgrade, Serbia)
Cultural Front is an independent civil society organisation that offers, among others, concerts, literary, culinary and debate programmes and a residency programme for international artists.

Dawn (Tajikistan)
Dawn is an organisation that works in strengthening youth participation in decision-making processes, promoting the right to freedom of association and combining the efforts of civil society in Tajikistan to achieve the SDGs.

FreeSZFE Society (Hungary)
FreeSZFE Society started as a movement in 2020 in Hungary against the governmental privatisation of the higher education. Most of their members are the former students and teachers of the University of Theatre and Film Arts, Budapest. They founded a society in 2021 in order to create a place for artistic education free from governmental influence.

Georgia’s Future Academy (Tbilisi, Georgia)
Founded in 2015, Georgia’s Future Academy (GFA) has established itself as the major youth hub in Georgia working in the educational field of public speaking and debating with the aim of fostering significant public discussion on pressing societal issues and improving debating culture in Georgia’s public life.

Impact Hub Tbilisi / ZEG Tbilisi Storytelling Festival (Tbilisi, Georgia)
Impact Hub Tbilisi is a professional membership organisation dedicated to individuals, enterprises, start-ups, and organisations making a positive impact in Georgia. Impact Hub Tbilisi focuses on innovative programs, events, and cutting-edge content.

Performing Arts MITOS (Limassol, Cyprus)
The Center of Performing Arts MITOS is an initiative that designs an annual programme of events undertaking their production, research, creation and presentation in Cyprus and abroad. Focusing on contemporary forms of conceptualization and performativity, MITOS collaborates with practitioners from a variety of fields, including the arts, sciences, and technology, as well as members of the community.

Sorry, no rooms available (Uzhhorod, Ukraine)
Sorry No Rooms Available is an international contemporary art residency that creates conditions for artistic practice embedded in the artistic and cultural environment of Uzhgorod and Transcarpathia, Ukraine. In return, residents commit to the production of a contextual project/exhibition in the city of Uzhhorod or in the surrounding region, as well as their choice of an artist talk, lecture or workshop.

Urban Forum (Almaty, Kazakhstan)
Urban Forum Kazakhstan is an institution that aims to contribute to discussions about the urban environment and promote cooperation between the centres of expertise, local government, business sector, non-profit organisations, local communities, and mass media. They conduct cross-disciplinary studies, initiate expert and public discussions and moderate the dialogue between various city-level stakeholders.

In het hart van Amsterdam produceert De Balie talkshows en publieksprogramma’s over thema’s die ons allemaal aangaan voor zeer veel verschillende groepen. Met haar programmering vraagt De Balie voortdurend aandacht van publiek, politiek en media voor ontwikkelingen in de samenleving. Maar De Balie is meer: het is een kweekplaats voor nieuwe initiatieven en ideeën, het is een denktank. Het is de plek waar kunstenaars, wetenschappers en journalisten commentaar leveren op maatschappelijke ontwikkelingen en waar politici en beleidsmakers met kunstenaars, denkers, opinieleiders, aanstormende talenten en publiek met elkaar in contact komen.

We programmeren nationaal en internationaal, vaak in een mengvorm met kunst: film, theater, literatuur en muziek. De Balie werkt vanuit het idee dat podiumkunst een uitgelezen kunstvorm is om het publiek tot introspectie, empathie, overpeinzingen en nieuwe inzichten te brengen.

Functieomschrijving & werkzaamheden

De Balie bestaat uit een bevlogen team van circa 80 collega’s, bestaande uit diverse afdelingen. Als HR-medewerker heb je te maken met alle afdelingen binnen De Balie en ben je het aanspreekpunt voor alle HR gerelateerde vragen. Je weet exact wanneer een contract bijna afloopt, hoeveel vakantiedagen een collega nog heeft en in welke salarisschaal iemand valt. Daarover communiceer je helder en tijdig met de leidinggevende van de afdeling. Ook ben je verantwoordelijk voor het tijdig betalen van de salarissen. Je komt terecht in het finance team, dat bestaat uit 2 medewerkers en je valt direct onder de Financial Controller.

Waaruit bestaan je werkzaamheden?

• De administratie voeren rondom in-, door- en uitstroom van het personeel;
• Het verwerken van mutaties voor de salarisadministratie;
• Controleren van salarisstroken;
• Het beheren van personeelsdossiers en het opstellen, verlengen en beëindigen van arbeidsovereenkomsten;
• Het opstellen van vacatureteksten en na opmaak uitzetten op de gepaste kanalen;
• Ondersteunen van leidinggevenden en directie bij de uitvoering van het HR-beleid;
• Je bent in staat om zelfstandig eerstelijnsvragen te beantwoorden van medewerkers en leidinggevenden over bijvoorbeeld de CAO, pensioen, arbeidsvoorwaarden, zwangerschap en verzuim;
• Je bent het eerste aanspreekpunt voor leidinggevende(n) en externe partijen, zoals bijvoorbeeld de Arbodienst en het UWV;
• Coördineren jubileumvieringen, organiseren afscheidsborrel en coördineren uitjes e.d..

Wat breng je mee?

• Je werkt zeer gestructureerd, accuraat en pakt zelfstandig werkzaamheden op;
• Je bent in staat snel te schakelen, prioriteiten te stellen en overzicht te bewaren;
• Je bent integer en communicatie vaardig;
• Uitstekende kennis van MS Office, computervaardigheden en bekend met HR-systemen;
• Je hebt aantoonbare relevante werkervaring;
• Je hebt minimaal MBO/HBO werk- en denkniveau en bij voorkeur een afgeronde opleiding op het gebied van HR; 
• Je hebt (basis)kennis van HR wet- en regelgeving.

Wat bieden wij

• Een inspirerende en dynamische werkplek in het hart van Amsterdam;
• Een dienstverband van 24-32 uur;
• Een salaris passend bij de cultuursector; deze functie is ingeschaald volgens de CAO
• Nederlandse Podia (schaal 5, trede is afhankelijk van leeftijd en ervaring);
• Een jaarcontract met de intentie tot verlenging;
• De mogelijkheid om naar hartenlust onze programma’s en films te bezoeken;
• De kans om je te ontwikkelen op een prominente plek waar altijd wat gebeurt;
• Een open, professioneel en bevlogen team van collega’s.

Stuur je motivatiebrief met CV o.v.v. “Sollicitatie HR-medewerker” naar babs.andriessen@debalie.nl.
Voor inhoudelijke vragen over de functie kun je contact opnemen met Babs Andriessen, via babs.andriessen@debalie.nl of bellen naar 020-5535164.

De sluitdatum van deze vacature is 20 december. Sollicitanten krijgen uiterlijk 21 december bericht en de eerste ronde gesprekken worden z.s.m. daarna ingepland.

Referentieonderzoek zal onderdeel vormen van deze sollicitatieprocedure.

Acquisitie naar aanleiding van deze vacature wordt niet op prijs gesteld.

As one of the IDFA locations De Balie will be screening many documentaries selected by IDFA. Around some of these documentaries De Balie created a special program in style of De Balie: IDFA presented by De Balie

Foragers – 11 November / 20:30 / sold out

With an almost playful approach, Foragers exposes the intricate ways Israel abuses ecological laws to prevent Palestinians from gathering wild foods that have been essential to their cuisine for centuries. The special screening at De Balie will offer 40 lucky viewers an immersive experience – a dinner inspired by meals featured in the film, served in the cinema auditorium during the screening.

The dinner and screening are followed by a conversation, where the practices mentioned serve as an introduction to the broader topic of commodification – how capitalism seeks to cultivate everything from wild plants to our free time.

More info

IDFA on stage: Non-Aligned Newsreels – 14 November / 21:00 / tickets

During the Cold War it seemed as if there was no other choice than taking the side of the capitalist West or the Soviet bloc. Yet Yugoslav President Tito sought allies in non-Western countries for an alternative political vision. In 1961, during a founding conference in Belgrade which gathered leaders of 25 countries and 17 liberation movements, the Non-Aligned Movement was officially created. Marking the era in raising its voice for decolonization, disarmament and opposition to racism, this movement is notably absent from Western history books.

A one-off performance by documentary maker Mila Turajlić in which she brings the history of the Non-Aligned Movement to life. Dutch people with roots in non-aligned countries bring their personal insights and stories to rediscovered archival footage of this exciting political era.

More info

Invoked – 15 November / 20:30 / tickets

After almost fifty years of communism in Yugoslavia and a decade after the death of President Josip Broz Tito, Serbia held its first free elections. Even more free than necessary, the new law allowed people who collected only 100 signatures to run for president, resulting in a host of unlikely candidates, including a seller of used brooms, a philosopher with delusions and a registered junkie running in front of the Great Party of R ’n ‘R which advocated for who “sex, debauchery, madness and drugs.”

After the film, we will engage in conversation with the directors reflecting on the elaborate way this film was constructed, and make connections to today’s world in which populism and nationalism seem to be gaining the upper hand.

More info

The Eclipse – 16 November / 20:30 / tickets

Nataša Urban’s father is a mountaineer. As the wars raged, he continued climbing and kept a diary. This diary, focusing on peculiarities of nature and climbing, is used as the voice-over for Nataša’s film, serving as an example of how people who lived inside a war-torn country, but outside the war-struck areas, often tried to do the impossible – continue their lives normally.

After the screening , the film crew, among which are some of the most talented Serbian authors and composer Billy Gould, who gained fame with his band Faith No More, joins us on-stage for an in-depth conversation about the morality of choosing to ‘act normal’ in abnormal times.

More info

The Exciles – 17 November / 20:30 / tickets

In 1989, the peaceful student protest in Tiananmen Square was ruthlessly crushed by the Chinese regime. At the time activist Chinese-Korean Christine Choy, who has lived in America since she was a teenager, began work on a documentary about three Chinese people involved in the demonstration who fled to the United States.

After the film, we talk with the filmmakers Ben Klein and Violet Columbus about the bygone dream of a democratic China and the pitfall of prioritizing trade over ethics, resulting in uncontrollable geopolitical events.

More info

Voorafgaand aan het gesprek met Dan Saladino organiseert Slow Food samen met De Balie een Ark van de Smaak proeverij van Nederlands culinair erfgoed.

De inloop voor de proeverij is om 18:30. Een kaartje voor de proeverij geeft je automatisch toegang tot het programma met Dan Saladino om 20:30.

Chef Jeroen van Nijnatten (hierboven te zien met toenmalig minister Schouten) heeft een proeverij samengesteld van kleinschalige kwaliteitsproducten. Een ode aan het erfgoed dat we dreigen te verliezen in het veelal anonieme en industriële voedselsysteem van nu.

Over Ark van de Smaak

De Nederlandse Ark van de Smaak is het project van Slow Food Nederland gericht op voedseldiversiteit. Het werkt aan het terughalen, beschermen en promoten van vergeten en verloren voedselproducten in Nederland.

Dit project is onderdeel van wereldwijde Ark of Taste project. In het project worden de bedreigde voedselproducten, producenten, tradities, gerechten en ingrediënten in een catalogus vastgelegd. Het is een pleidooi voor smaak, traditie, vakmanschap, terroir en vooral biodiversiteit op ons bord. Dit project heeft Dan Saladino geïnspireerd om Eating to Extinction te schrijven.

Chef Jeroen van Nijnatten serveert tijdens de proeverij drie kleine hapjes van verschillende Ark van de Smaak producten. Bij deze hapjes kunnen we helaas geen rekening houden met allergenen of dieetwensen. De proeverij is exclusief drankjes, die zullen uiteraard wel verkrijgbaar zijn.

De Ark van de Smaak-proeverij

• Crème van Soesterknol, Bergse ansjovis, geserveerd op toast van Utrechtse Blauwe
• Boeren Goudse Oplegkaas met gerookte zuurkool
• Truffel van Boeren Goudse Oplegkaas, Limburgse stroop met Leidse boter, Chaams Hoen-advocaat met cacao van Chocolatemakers

• Tempeh van Boonzaak

In het kader van het Vrijdenkersfestival: Tegen de macht, wordt midden op het Leidseplein de expositie ‘Oeigoerse stemmen’ ingericht. In 2022 zijn duizenden foto’s en rapporten uit de kampen gelekt en gepubliceerd als de Xinjiang Police Files. ‘Oeigoerse stemmen’ is gemaakt op basis van deze portretten, en de stemmen van Oeigoerse vluchtelingen in Nederland.

In Nederland wonen ongeveer 3000 Oeigoerse Nederlanders. Zij worden nauw in de gaten gehouden door China: hun telefoons worden gehackt en ze worden bedreigd. Als ze zich uitspreken over de onderdrukking van de Oeigoeren lopen hun familieleden in China gevaar.

De Oeigoeren zijn een etnische bevolkingsgroep in het noordwesten van China. In Oost-Turkestan zijn miljoenen Oeigoeren door China opgesloten in concentratiekampen. In deze kampen worden Oeigoeren gehersenspoeld, gesteriliseerd en gemarteld. Soms krijgen ze geen eten, worden ze mishandeld of moeten ze gedwongen werken. Ouders en kinderen worden gescheiden en seksueel misbruik komt vaak voor. De regering probeert zo opzettelijk en systematisch de gemeenschap te vernietigen. Hiermee is China schuldig aan genocide op de Oeigoeren.

Oeigoerse stemmen is een samenwerking tussen De Balie en de Oeigoers-Nederlandse activist Alerk Ablikim, en is onderdeel van het Vrijdenkersfestival: Tegen de macht in De Balie. De verhalen die u hoort zijn van Oeigoerse Nederlanders Abdurehim Abdurehim Gheni, Ahmedjan Kasim, Alerk Ablikim, Omar Bekali en Qelbinur Sedik. 

Concept: Gatool Katawazi en Sophie Rutenfrans (De Balie), Alerk Ablikim
Curator & vormgeving: Michelle van der Plas
Video editor: Ryan Oduber
Geluidsontwerp: Laura Kampman
Techniek: Jan Willem Bogers
Met: Abdurehim Gheni, Ahmedjan Kasim, Omar Bekali, Qelbinur Sedik
Gesteund door: Amsterdam 750