Indonesië was ruim 350 jaar lang een kolonie van Nederland. Na de Tweede Wereldoorlog kwamen zo’n 350.000 Indische Nederlanders naar hun ‘thuisland’, waar zij in stilte een nieuw bestaan probeerden op te bouwen.

De eerste generatie wilde vooral geruisloos integreren en is de laatste die Nederlands-Indië nog uit eigen ervaring kent. De tweede generatie leunt op de tempo doeloe van hun ouders en vormt een brug tussen de eerste en de volgende generaties, tussen Nederland en Indonesië. De derde generatie is nieuwsgierig naar hun culturele erfgoed en het land van hun voorouders en zoekt naar wat is doorgegeven en wat dat vandaag betekent.

In deze film volgt regisseur Claire Pijman een nieuwe generatie makers die op hun eigen manier vormgeven aan een gedeeld cultureel verleden. Van modeatelier Guave, waar Myrthe Groot en Romee Mulder batik vertalen naar hedendaagse mode. Sekan, DJ/ fotograaf/ oprichter platenlabel Jiwa2, die Indonesische popmuziek uit de jaren 70/80 nieuw leven inblaast. Culinair kunstenaar Vanja van der Leeden kijkt voorbij de bekende ‘rijsttafel’, terwijl de populaie band Nusantara Beat met hun muziek een brug slaat tussen talen, stijlen en generaties.

In samenwerking met kunstenaars uit Indonesië ontvouwt zich een verhaal over identiteit, uitwisseling en het opnieuw betekenis geven aan wat je hebt meegekregen.

Mama’ku, van Jakarta tot de Molukken bestaat uit de hoofdfilm (documentaire Mama’ku) en de voorfilm Sudah.

Mama’ku: Tijdens een reis naar Indonesië vinden danseres Cheroney Pelupessy en haar zwijgzame moeder samen een manier om zich te verhouden tot het onderdrukte verleden van de moeder, getekend door migratie, huiselijk geweld en intergenerationeel trauma.

De nieuwe documentaire van Sven Peetoom (Tussen Wal en Schip – Geruisloos Indisch).

Sudah: De Manadonese Senna gaat voor het eerst een reis maken naar Indonesië. Ze probeert contact te maken met haar moeder Annie en andere familieleden, in de hoop meer te weten te komen over haar familiegeschiedenis.

Zaaien, wieden, oogsten. In de moestuin van Agatha is altijd wat te doen. Agatha’s Almanac is een warm portret van een eigenzinnige vrouw die al negentig jaar volgens haar eigen regels leeft. Zelfvoorzienend, zonder stromend water en rijk aan weckpotten en levenswijsheid.

‘Je kunt een leven hebben vol vreugde en hoop en liefde. Maar het is niet altijd makkelijk’, aldus Agatha Bock, een eigenzinnige negentiger die zelfvoorzienend leeft op haar boerderijtje in Canada. Zes jaar lang volgde haar nicht Amalie Atkins het dagelijks leven van Agatha; een leven van zaaien en oogsten, van inmaken en repareren. Terloops komt het voorbije leven van Agatha ter sprake: de minnaars die kwamen en weer vertrokken, de zussen die ze op jonge leeftijd verloor.

Amalie Atkins schoot haar film op 16mm, wat heerlijk knisperende, bijna tastbare beelden oplevert. Zo analoog als het leven van Agatha zelf. Toch is Agatha’s Almanac zeker geen nostalgisch geweeklaag over een manier van leven die niet meer bestaat. Daarvoor maakte Atkins een te eigenzinnige film. Geen volgzaam portret, maar een documentaire die zijn eigen artistieke keuzes maakt. Even autonoom als zijn protagonist.

De Balie Cinema, films die je kijk op de wereld veranderen

Subscribe

Regie Amalie Atkins / Speeltijd 86′ / Land Canada /Taal Engels / Ondertitels NL

In 2026 is het precies 50 jaar geleden dat de debuutsingle van The Sex Pistols, Anarchy in the UK, uitkwam. Punk werd geboren: loeihard, brutaal, vuil en ruw, en met opgeheven middelvinger veroorzaakte de groep een ware schokgolf in de door crisis en werkloosheid geteisterde VK. In deze rauwe film vertelt de oorspronkelijke bassist Glen Matlock het verhaal, waardoor ook meteen duidelijk wordt welke grote, vaak verrassende rol hij speelde in het succes van de band.

Met een schat aan historisch beeldmateriaal en interviews, vertelt deze film, gebaseerd op het gelijknamige boek van Matlock, de ontstaansgeschiedenis van de band, de release van de eerste single én van de debuut-lp Never Mind the Bollocks, Here’s the Sex Pistols. Dit album, dat meteen geconfronteerd werd met censuur en boycotacties, wordt nu beschouwd als een van de belangrijkste en meest invloedrijke albums in de popgeschiedenis. Verteller Matlock blijkt verrassend zachtaardig, mijlenver verwijderd van het gangbare beeld van de brutale Sex Pistols. Niet verwonderlijk dat hij al snel botste met Johnny Rotten. Matlock verliet na de release van het debuutalbum de band, maar zijn invloed is onuitwisbaar.

De Nederlands-Afghaanse filmmaker Dawood zoekt opnieuw contact met zijn autoritaire vader – ‘Baba’ -, een imam met een gewelddadig verleden, om hun beladen geschiedenis te verwerken. Om de ontstane afstand tussen hem en zijn vader te overbruggen, begint Dawood vanuit zijn woonplaats Amsterdam aan een fragiele reis waar ze samen Baba’s verleden door Afghanistan, Iran en Irak onderzoeken. Plaatsen die getekend zijn door geloof en geweld, ballingschap en terugkeer. Terwijl ze door de ruïnes van de herinnering lopen, onthult de film lagen van intergenerationeel trauma, veerkracht en onuitgesproken liefde.

Paikar, op IDFA bekroond met drie prijzen, is een persoonlijke zoektocht naar bevrijding én een universeel verhaal over het overwinnen van vervreemding. Een film die laat zien hoe, zelfs te midden van tegenspoed, ruimte kan ontstaan voor vrijheid, creativiteit en nieuwe verbondenheid.

Begin jaren 80 begonnen filmmakers Arnold-Jan Scheer en Roy Dames aan een avontuur zonder te weten wanneer het zou eindigen. Op de Amsterdamse Wallen raakten ze bevriend met sleutelfiguren van de ‘penoze’, die ze volgden met hun camera. Het leverde vele tientallen uren aan uniek beeldmateriaal op over hoe het ‘Red Light District’, door de opkomst van hard drugs en de bijbehorende zware criminaliteit, veranderde van een dorp waar iedereen elkaar hielp in een verziekte buurt.

In Het hart van Amsterdam brengen Scheer en Dames legendarische figuren als Zwarte Joop en Frits van de Wereld tot leven. Zwarte Joop (Maurits de Vries), eigenaar van de vermaarde seksclub Casa Rosso, bouwde zijn imperium aan de Oudezijds Achterburgwal op met financiering van de Italiaans-Amerikaanse maffia. ‘Hasjboer’ Frits van de Wereld (Simon Frederik Adriaanse) bezat een concurrerend imperium op de Zeedijk, samen met de familie Veth. Hij specialiseerde zich in gokken en later in hasjsmokkel. Ook Henk de Vries, stiefzoon van Frits van de Wereld en thans directeur van de wereldberoemde coffeeshopketen The Bulldog, Thea Moear, ooit bekend als “The Godmother’, en misdaadverslaggever Bas van Hout, de pleegzoon van Zwarte Joop, komen uitgebreid aan het woord.

Power To The People: John & Yoko Live in NYC is een concertfilm uit 2026 met beelden van twee grootse liveoptredens van John Lennon & Yoko Ono in Madison Square Garden, New York City, op 30 augustus 1972. De film is opnieuw gemonteerd, gerestaureerd en geremixt door het zevenvoudig GRAMMY® Award-winnende team van de Lennons.

John & Yoko/Plastic Ono Band with Elephant’s Memory and Special Guests gaven deze nu legendarische, uitverkochte One to One-concerten voor een totaal publiek van 40.000 toeschouwers, waarmee ze meer dan 1,5 miljoen dollar (gelijk aan 11,5 miljoen dollar in 2026) inzamelden voor kinderen met een verstandelijke beperking en ontwikkelingsstoornissen. Het waren de enige volledige concerten die John Lennon (met Yoko Ono) gaf nadat hij The Beatles had verlaten.

Oorspronkelijk gefilmd door multicamera-regisseur Steve Gebhardt in 1972, is deze 2026-versie van de concertfilm geregisseerd door Simon Hilton, gemonteerd door Ben Wainwright-Pearce, en geproduceerd door Peter Worsley en Sean Ono Lennon. De muziekproductie was in handen van Sean Ono Lennon, gemixt en gemasterd door Paul Hicks en Sam Gannon.

Tot de hits die worden uitgevoerd behoren Johns ‘New York City’, ‘Instant Karma!’, ‘Imagine’ en ‘Mother’, Yoko’s ‘Don’t Worry Kyoko’ en ‘Open Your Box’, opzwepende vertolkingen van ‘Come Together’ en ‘Hound Dog’, en als toegift ‘Give Peace a Chance’ met speciale gasten zoals Stevie Wonder, Melanie en vele anderen.

Wanneer Emma Lesuis een koffer van haar schoonvader ontvangt, komt ze oog in oog met het koloniale verleden. Wat heeft haar schoonovergrootvader op zijn kerfstok? Inclusief nagesprek.

Theater- en documentairemaker Emma Lesuis komt oog in oog met de koloniale geschiedenis wanneer ze een koffer van haar schoonvader ontvangt. In de koffer zit het (foto)archief van zijn opa Maarten de Niet; procureur-generaal en waarnemend gouverneur van Suriname in de jaren twintig tot vijftig van de vorige eeuw. Emma’s eigen overgrootmoeder, wier achternaam Deimveld een verbastering van veldmeid was, leefde onder zijn bewind. Haar schoonovergrootvader en overgrootmoeder woonden vlak bij een en hetzelfde plein. Op een steenworp van elkaar verwijderd, maar in twee verschillende werelden. Emma keert terug naar het bewuste plein in Suriname. Wat heeft schoonovergrootvader De Niet op zijn kerfstok en hoe gevoelig ligt dat vandaag de dag bij Surinamers? Wat geeft zij straks door aan haar eigen kinderen?

Na de filmvertoning gaan we in gesprek over de film, de koloniale geschiedenis en welke sporen dat verleden nalaat.

Let op: deze film heeft Engelse ondertitels. English subtitles.

For English: see below.

Celtic Utopia vertelt het verhaal van een nieuw Ierland en zijn bruisende muziekscene, maar ook dat van een postkoloniale samenleving die worstelt met haar erfgoed. Een samenleving waar volksmuziek zowel de onderdrukking van het verleden als het vooruitzicht van een betere toekomst in zich draagt.

De Ierse volksmuziekrenaissance brengt artiesten uit de punk- en hiphopscene en daarbuiten samen. Ze herontdekken én transformeren een eeuwenoude traditie. In Celtic Utopia nemen ze ons mee op een balladreis over het eiland, waarbij ze verhalen vertellen en liedjes zingen om hun verleden te begrijpen en hun koloniale wonden beetje bij beetje te helen. Archiefbeelden verbinden het heden met Ierlands turbulente verleden en schetsen een beeld van een eiland dat zijn eerste honderd jaar van gedeeltelijke onafhankelijkheid probeert te verwerken.

Na afloop van de documentaire gaan we over het koloniale en culturele verleden – en de wens voor de toekomst – in gesprek.

Celtic Utopia tells the story of a new Ireland and its vibrant music scene, but also that of a post-colonial society wrestling with its heritage. A society where folk music carries both the oppression of the past and the dream of a bright future. The Irish folk music renaissance sees artists coming from punk, hip-hop, and beyond, rediscovering an ancient tradition and taking it in unexpected directions. In Celtic Utopia, they take us on a ballad tour around the island, telling stories and singing songs to try to understand their past and to heal their colonial wounds. Archive footage ties the present moment to Ireland’s troubled past, and creates a rich portrait of an island coming to terms with its first 100 years of partial independence.

The screening will be followed by a conversation with the director, Lars Lovén and music by Fiachra Meek, piper with The Pogues.

Wanneer een door wolven grootgebrachte vrouw in het bos wordt aangetroffen, wordt ze in een lab onderworpen aan een reeks testen en onderzoeken. Nadat een tweetal milieuactivisten haar bevrijdt omdat ze haar zien als een potentiële redder van de wereld, moet ze voor zichzelf leren kiezen en controle krijgen over haar eigen verhaal.