In Plein Publiek gaat Veronica Baas in gesprek met essayist en filmcriticus Basje Boer. Een gesprek over scheppen en consumeren, kijken en bekeken worden en vastleggen in beeld en woord.

Weinig Nederlandse essayisten hebben zo’n scherpe blik op vrouwen en hoe ze gezien worden als Basje Boer. In haar succesvolle bundels Pose en Liggend naakt denkt Boer na over hoe onder andere film en kleding ons beeld van vrouwen bepalen en soms vertekenen. Maar bovenal onderzoekt ze hoe vrouwen reageren op de waterval van archetypes en symbolische artefacten die over hen wordt uitgestort. Waar geniet je van als vrouw, waar verzet je je tegen, waar speel je mee?

Basje Boer (Amsterdam, 1980) is schrijver en essayist. Ze studeerde fotografie aan de Rietveld Academie en schreef romans (Nulversie, Bermuda) korte verhalen (gebundeld in Kiestoon) en essaybundels. Ze werd genomineerd voor de Jan Hanlo Essayprijs2023 en de Louis Hartlooper Prijs 2023. Deze zomer verschijnt Geel, een novelle over kunstenaarschap. Boer schrijft onder meer voor de Groene Amsterdammer, de Volkskrant en de filmkrant.

With Ida Tin (co-founder of menstrual health app Clue), we’ll explore the intersection of technology and the female body. How does the tech industry increasingly shape our most personal experiences?

In today’s digital age, technology deeply influences our understanding and control of the female body. From period-tracking apps to wearable devices, these tools promise empowerment but often come with hidden costs, such as data collection that fuels surveillance practices and commercial exploitation. Few understand these dynamics better than Ida Tin, the co-founder of Clue, a pioneering app that redefined how women track and manage their reproductive health.

Beyond her role in shaping femtech, Tin has been at the forefront of conversations about the ethical responsibilities of tech companies in handling sensitive health data. Her work raises critical questions about the balance between innovation and privacy, and how technology impacts autonomy over our own bodies.

Contrary to earlier communication, this program will start at 20.00

We end International Women’s Day in De Balie Café with dj Valentijn de Hingh playing from 22.00 till 00.30. Free entrance. Special Women’s Day Cocktails will be served!

De columnistenmarathon van de Volkskrant staat dit jaar in het teken van het mooie, het goede en het schone.

Onder anderen Aaf Brandt Corstius, Sheila Sitalsing, Frank Heinen, Heleen Mees, Jip van den Toorn, Sander Donkers en Thomas van der Meer dragen een column voor. De presentatie van de feestelijke marathon is in handen van hoofdredacteur Pieter Klok. Muzikale begeleiding door Dennis Bajram.

Na afloop is er tijdens de borrel gelegenheid om kennis te maken met uw favoriete columnist.

Een pro-Palestina demonstrant is een ‘antisemiet’ en Elon Musk die de Hitlergroet imiteert is ‘gewoon een heel blije miljardair’. De hypocrisie van de moderne wereld staat centraal in de beeldcolumns van cartoonist Jip van den Toorn.

Programmamaker Sylvia Vegter gaat met Jip van den Toorn in gesprek over humor, de dubbelzinnigheid van de mens en de kracht van beeld. Hoe lukt het haar, in een tijd van polarisatie, oorlog en wereldwijde crises, om elke week met een scherpe en treffende illustratie te komen?

Jip van den Toorn (1993) is beeldcolumnist voor de Volkskrant. Ook illustreert ze voor andere Nederlandse en Belgische kranten en tijdschriften waaronder de VPRO-gids, Het Parool en De Morgen en zat ze in de redactie van het satirische televisieprogramma Dit Was Het Nieuws. In 2022 bundelde ze haar tekeningen in haar eerste boek Crisis. Datzelfde jaar won ze de Inktspotprijs, de prijs voor de beste politieke tekening van het parlementaire jaar, met haar tekening Milieubewust.

Hoe zal Syrië zich post-Assad organiseren te midden van geopolitieke spanningen? Breekt er eindelijk een tijd aan waarin Syriërs zelf hun toekomst kunnen vormgeven?

Met de val van het regime van Assad breekt in Syrië een nieuw hoofdstuk aan. Voor velen is de verlossing van de Assads vooral een einde aan decennialange onderdrukking en een kans op wederopbouw. Tegelijkertijd wordt het land geconfronteerd met verdeeldheid en met de invloed van regionale machten, waaronder Iran, Israël, Jordanië, de Golfstaten en Turkije voorop.

Wat betekenen Ankara’s ambities voor Syriërs en specifiek voor de Koerden in Noord-Syrië, die al jaren strijden voor zelfbeschikking? Raakt Syrië verstrikt in een draaikolk van regionale rivaliteit, zoals Libië? Of breekt er een langgekoesterd tijdperk aan waarin Syriërs zelf hun toekomst vormgeven?

MENA Voices
In this series De Balie sheds light on the Middle East and North African (MENA) region. We invite international, regional and local speakers to unravel the social, political and historical dynamics affecting the different countries and diaspora communities.

As a journalist, Sami al-Ajrami covered at least five Gaza wars. But the one that started in the aftermath of October 7th 2023, was the first in which he lost his house, his family – 14 family members died in the first week – and perhaps his sanity. In times of a tentative ceasefire, how does he make sense of what happened, both as human being and as an analyst? And how does one imagine a future, when only just now there is space to feel the pain?

Sami al-Ajrami has reworked the diary he kept for an Italian newspaper into a harrowing book, which tells the story of his flight from the North of Gaza. It chronicles the daily search for water and food, and the fear of the relentless bombing.

Al-Ajrami has a unique outlook. For a long time, he was the only correspondent in Gaza for Israeli media. He has worked as a fixer for international media for decades, among others for NRC. As such, he has rare insight into the ways Gaza is portrayed in Israel and in Europe – and also what doesn’t make outside of Gaza at all.

Sami al-Ajrami will discuss the future of Gaza with analyst and former NYT-correspondent Taghreed El-Khodary. The evening will be introduced by Leonie van Nierop, who used to work intensely with Al-Ajrami when she was correspondent in Israel and the Palestinian territories for NRC.

MENA Voices
In this series De Balie sheds light on the Middle East and North African (MENA) region. We invite international, regional and local speakers to unravel the social, political and historical dynamics affecting the different countries and diaspora communities.

Programmamaker Larissa Biemond gaat in gesprek met documentairemaker Nicolaas Veul over onder meer zijn meest recente documentaire serie Een valse start – 100 dagen in de jeugd- en gezinszorg. Hoe maakt hij zijn maatschappelijke documentaires met een persoonlijke insteek?

In de documentairereeks Een valse start – 100 dagen in de jeugd- en gezinszorg ging Nicolaas Veul aan de slag als begeleider op een open groep in de jeugdzorg. Wat gaat er mis in gezinnen waardoor er zoveel kinderen in de jeugdzorg belanden? Wie zijn ze en hoe worden zij en hun ouders begeleid naar een weer goede en veilige thuissituatie? 

De documentaireseries van Veul staan bekend om hun maatschappelijke en vaak persoonlijke insteek. Hoe balanceert hij de persoonlijke kant van zijn werk met de bredere maatschappelijke vraagstukken die hij aankaart in zijn docuseries? Waar liggen zijn grootste twijfels tijdens het maakproces? En wat hoopt Veul te bereiken met zijn documentaire series?

Nicolaas Veul (1984) is programmamaker en presentator bij de VPRO. Zo maakte hij onder meer de documentaireserie Nicolaas op oorlogspad (2016), waarin Veul onderzocht hoe de Tweede Wereldoorlog nog doorleeft in onze maatschappij. In 2019 maakte hij de documentaire Pisnicht: the movie over de grens tussen humor en homofobie: hoe tolerant is Nederland eigenlijk op het gebied van homoseksualiteit? Eerder werkte Veul al mee aan 100 dagen-series over onder meer de middelbare school en psychiatrie. Sinds 2023 schrijft Veul ook columns voor Vrij Nederland. 

Frans Timmermans, partijleider van GroenLinks-PvdA, wordt door drie interviewers ondervraagd. Welke vragen hij krijgt en wie ze stelt, blijf tot op het podium geheim.

In de zomer van 2023 verliet Frans Timmermans Brussel om na de val van het kabinet het gezicht te worden van de gezamenlijke lijst van GroenLinks-PvdA. Waar hij binnen Europa verantwoordelijk was voor de Green Deal, het ambitieuze plan van de Europese Unie om in 2050 klimaatneutraal te zijn, moest hij hier als leider van links de vervroegde verkiezingen winnen. Dat mislukt. GroenLinks-PvdA haalt 25 zetels, maar Wilders wint de verkiezingen. Sinds de start, wankelt kabinet Schoof I. Volgens Frans Timmermans zijn nieuwe verkiezingen onvermijdelijk. Maar kan Frans Timmermans links nu wel naar een overwinning leiden?

Frans Timmermans (1961) werd geboren in Maastricht in een diplomatengezin en bracht zijn jeugd deels door in Rome en Brussel. Na een diplomatieke carrière werd hij in 1998 Tweede Kamerlid voor de PvdA. In 2012 trad hij aan als minister van Buitenlandse zaken. In 2014 vertrok hij naar Brussel en werd hij vice-voorzitter van de Europese Commissie. In 2019 won hij als PvdA-leider de Europese verkiezingen en werd Eurocommissaris voor klimaat. In augustus 2023 legde hij deze functie neer, toen hij werd verkozen tot lijsttrekker van GroenLinks-PvdA voor de Tweede Kamerverkiezingen.

In the late 80s, a team of Ukrainian filmmakers went on several assignments to film the most remote corners of Siberia. The footage from these expeditions has been forgotten until being discovered in Kyiv in 2022. Oleksiy Radynski used these images of the gorgeous and mesmerising Baikal mountains, animals and forests, to reveal an overlooked history of shameless exhaustion of natural sources and endless oppression of indigenous people.

While promoting itself as a champion of cultural and political independence for the earth’s oppressed, the Soviet Union opressed the indigenous people living in the vast steppes of Siberia just as brutally as the Tsarist Russia did. The calming deserted landscapes present a testimony to the erased history of numerous imperialistic wars waged by Russia against its later colonies.

Where Russia Ends (Там, де закінчується Росія) takes its title from a line in speeches of Vladimir Putin, who often stated that ‘The borders of Russia do not end’. Starting from the valuable archival discovery this film becomes an essay on Russian imperialism and its continuity to present day.

After the Dutch premiere at IFFR, the filmmakers Oleksiy Radynski and Lyuba Knorozok join us for a longer Q&A session on this finely crafted filmmaking effort and the topics it touches upon.