De eerste lockdown is bijna twee jaar geleden. Sindsdien is een patroon zichtbaar: Nederland wordt overvallen door een coronagolf, waarna problemen ontstaan die zo groot zijn dat ze de volledige aandacht opeisen. Alles is bijzaak als het voortbestaan van de zorg op het spel staat.

De directe en indirecte gevolgen van corona en het beleid eromheen gaan iedereen raken, en de effecten zullen nog decennia voelbaar zijn. Deze tijd vraagt om een vooruitziende, brede blik. Daarom organiseert De Balie een serie gesprekken over de uitwerking van COVID-19 op maatschappij en democratie. Welke gevolgen blijven onderbelicht? En waar moeten we ons op voorbereiden? Zijn er voor het nieuwe jaar lichtpunten waar we ons aan kunnen vasthouden?

Ditmaal Armand Girbes, hoofd van de IC-afdeling van het VU Medisch Centrum en Hoogleraar Intensive Care Geneeskunde aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Hij schrijft voor magazine Arts en Auto en hij maakt in samenwerking met de Human en de VPRO de podcast Dagboek van een IC-chef, waarin hij zijn ervaringen deelt als IC-chef ten tijden van corona.

De eerste lockdown is bijna twee jaar geleden. Sindsdien is een patroon zichtbaar: Nederland wordt overvallen door een coronagolf, waarna problemen ontstaan die zo groot zijn dat ze de volledige aandacht opeisen. Alles is bijzaak als het voortbestaan van de zorg op het spel staat.

De directe en indirecte gevolgen van corona en het beleid eromheen gaan iedereen raken, en de effecten zullen nog decennia voelbaar zijn. Deze tijd vraagt om een vooruitziende, brede blik. Daarom organiseert De Balie een serie gesprekken over de uitwerking van COVID-19 op maatschappij en democratie. Welke gevolgen blijven onderbelicht? En waar moeten we ons op voorbereiden? Zijn er voor het nieuwe jaar lichtpunten waar we ons aan kunnen vasthouden?

Ditmaal: Arjen van Veelen, schrijver en journalist. Hij schrijft voor De Correspondent als ‘Correspondent Groot Rotterdam’ over de sociale werkelijkheid in een snel veranderende stad. Van 2014 tot 2016 woonde Arjen in St. Louis, Verenigde Staten waar hij werkte als freelance correspondent. Over deze tijd publiceerde hij in 2018 hij het boek Amerikanen lopen niet over ongelijkheid in de VS en de politieke gevolgen daarvan. In dit coronaconclaaf spreken we met Arjen over de groeiende ongelijkheid in Nederland, hoe de coronacrisis dit zichtbaar maakt en uitvergroot.

De eerste lockdown is bijna twee jaar geleden. Sindsdien is een patroon zichtbaar: Nederland wordt overvallen door een coronagolf, waarna problemen ontstaan die zo groot zijn dat ze de volledige aandacht opeisen. Alles lijkt bijzaak als het voortbestaan van de zorg op het spel staat.

De directe en indirecte gevolgen van corona en het beleid eromheen gaan iedereen raken, en de effecten zullen nog decennia voelbaar zijn. Deze tijd vraagt om een vooruitziende, brede blik. Daarom organiseert De Balie een serie gesprekken over de uitwerking van covid-19 op maatschappij en democratie. Welke gevolgen blijven onderbelicht? En waar moeten we ons op voorbereiden? Zijn er voor het nieuwe jaar lichtpunten waar we ons aan kunnen vasthouden?

Ditmaal: Jaap Seidell over de rol van gezond leven en het nut van een betuttelende overheid.

Jaap Seidell is hoogleraar Voeding en Gezondheid aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Als deskundige op dit gebied adviseert hij verschillende nationale en internationale wetenschappelijke organisaties, waaronder de World Health Organisation en de Gezondheidsraad. Kan onze levensstijl invloed hebben op hoe we weerbaar kunnen zijn in deze, en volgende pandemieën? Waarom vinden we een suikertaks betuttelend, en een lockdown niet?

De eerste lockdown is bijna twee jaar geleden. Sindsdien is een patroon zichtbaar: Nederland wordt overvallen door een coronagolf, waarna problemen ontstaan die zo groot zijn dat ze de volledige aandacht opeisen. Alles lijkt bijzaak als het voortbestaan van de zorg op het spel staat.

De directe en indirecte gevolgen van corona en het beleid eromheen gaan iedereen raken, en de effecten zullen nog decennia voelbaar zijn. Deze tijd vraagt om een vooruitziende, brede blik. Daarom organiseert De Balie een serie lunchgesprekken over de uitwerking van COVID-19 op maatschappij en democratie. Welke gevolgen blijven onderbelicht? En waar moeten we ons op voorbereiden? Zijn er voor het nieuwe jaar lichtpunten waar we ons aan kunnen vasthouden?

Ditmaal: Josette Daemen over het spanningsveld tussen vrijheden en de corona-aanpak.

Josette Daemen is promovendus in de politieke filosofie aan het Instituut Politieke Wetenschap van de Universiteit Leiden en schreef voor de Wiardi Beckmanstichting een afwegingskader voor een sociaal en democratisch coronabeleid. Wat weegt er zwaarder als grondrechten met elkaar botsen? Ze bepleit een onderscheid tussen persoonlijke, collectieve en morele vrijheid, omdat dit ons kan helpen een afweging te maken bij botsende grondrechten.

Meepraten of -luisteren? De opname van Het Coronaconclaaf vindt vanaf 12:00 plaats in de Pleinzaal. Het gesprek is open voor publiek. We nodigen u bovendien van harte uit voor- of achteraf in het cafe-restaurant kennis te komen maken met onze vernieuwde lunchkaart.

De eerste lockdown is bijna twee jaar geleden. Sindsdien is een patroon zichtbaar: Nederland wordt overvallen door een coronagolf, waarna problemen ontstaan die zo groot zijn dat ze de volledige aandacht opeisen. Alles is bijzaak als het voortbestaan van de zorg op het spel staat.

De directe en indirecte gevolgen van corona en het beleid eromheen gaan iedereen raken, en de effecten zullen nog decennia voelbaar zijn. Deze tijd vraagt om een vooruitziende, brede blik. Daarom organiseert De Balie een serie gesprekken over de uitwerking van COVID-19 op maatschappij en democratie. Welke gevolgen blijven onderbelicht? En waar moeten we ons op voorbereiden? Zijn er voor het nieuwe jaar lichtpunten waar we ons aan kunnen vasthouden?

Ditmaal: Dr. Mara Yerkes over de invloed van de coronacrisis op de rolverdeling tussen mannen en vrouwen.

Dr. Mara Yerkes is socioloog en universitair hoofddocent Interdisciplinaire Sociale Wetenschappen aan de Universiteit Utrecht. Ze doet onderzoek op het gebied van twee grote thema’s: sociaal beleid en sociale ongelijkheid. Tijdens de coronacrisis zette zij het COVID-19 genderongelijkheid-onderzoek op in Nederland en zocht zij antwoord op de vraag: hoe heeft de coronacrisis de rolverdeling tussen mannen en vrouwen veranderd?

Meepraten of -luisteren? Het Coronaconclaaf vindt vanaf 12:00 plaats in de Pleinzaal. Het gesprek is open voor publiek. We nodigen u bovendien van harte uit voor- of achteraf in het cafe-restaurant kennis te komen maken met onze vernieuwde lunchkaart.

(English below)

In 2016 won de Belarussische schrijver Sasja Filipenko de Russische literatuurprijs ‘Roesskaja Premija’ voor zijn in 2014 verschenen roman De ex-zoon. Hij kon toen nog niet weten dat het boek, over een jongen die in opstand komt tegen zijn regering nadat hij is ontwaakt uit een coma, in 2020 een centrale rol zou spelen tijdens de protesten tegen de Belarussische president Loekasjenko. Deze ochtend is Filipenko te gast in De Balie.

Vanwege het boek, en Filipenko’s rol in die protesten, is de schrijver niet meer welkom in zijn eigen land, en woont hij noodgedwongen in West-Europa. Terwijl De ex-zoon in Belarus verboden is, verscheen het in Nederland dit jaar juist in vertaling. “Gelukkig, of helaas, hebben de gebeurtenissen van 2020 voor de zoveelste keer aangetoond dat ik met het beschrijven van de comateuze toestand van Wit-Rusland eerlijk tegen mezelf en mijn lezers ben geweest,” schrijft Sasja Filipenko in het voorwoord bij die vertaling. Deze maand is hij writer in residence bij het Nederlands Letterenfonds in Amsterdam.

In dit programma spreken we met Filipenko, en met de Nederlands-Oekraïense schrijver Lisa Weeda en Belarus-expert Franka Hummels, over de daadkracht van de letteren, en over de rol die literatuur speelt in de coma waaruit Belarus maar niet wil ontwaken.

Dit is een programma van De Balie Academie lichting sept. 2021.
Wil je het andere programma van de academie zien? Klik dan hier!

De totale waarde van crypto bedraagt 560 miljard euro – bijna tweeëneenhalf keer zoveel als de jaaromzet van Apple, en genoeg om de totale Nederlandse studieschuld 23 keer af te lossen.

Inmiddels heeft meer dan een kwart van de Nederlandse jongvolwassenen geld zitten in crypto. Ondertussen worstelen overheden en instanties met de snelle opkomst van digitale valuta. El Salvador accepteert bitcoin sinds kort als wettig betaalmiddel, China heeft het op zijn beurt juist verboden. Demissionair minister van Financiën Wopke Hoekstra vindt dat we er op Europees niveau iets mee moeten, CPB-directeur Pieter Hasekampt pleit ervoor het zo snel mogelijk te verbieden.

Een hard gelag voor de idealisten die aan de wieg stonden van crypto. Na de crisis van 2008 moest er een alternatief komen op het excessieve en onberekenbare karakter van de financiële wereld. Gedecentraliseerde valuta leek in deze behoefte te voorzien. Het grote geld zou weer in handen komen van burgers. Baas in eigen bank, of in ieder geval in eigen portemonnee. 

Onvoorspelbaar
Sindsdien is ook crypto onvoorspelbaar gebleken: de een werd multimiljonair, de ander verloor al zijn spaargeld. Bestaande instanties en financiële systemen weten er vooralsnog geen raad mee. Hoog tijd om de balans op te maken en een koers te bepalen.

In hoeverre zijn we afgedreven van de idealistische grondbeginselen van crypto? En wat kunnen instanties en overheden doen om dit (of een ander) ideaal alsnog te realiseren?

Ben je nieuw in de wereld van cryptovaluta? In onderstaand document staat wat basisinformatie ter voorbereiding.

-dit is het voorlopige programma van ‘de republiek’ vanuit ‘de balie’

-aan iedereen

-uitzending: maandag 6 december 2021:

-op de lijst:
-louise glück, fjodor dostojewski, alice munro, gore vidal, esther jansma, k michel, wg sebald, anna achmatova, eduard douwes dekker, germaine de staël, friedrich nietzsche, olga tokarczuk, peter handke, susan sontag, franz kafka, seamus heaney, edward de vere, peter sloterdijk, john maxwell coetzee, svetlana aleksijevitsj, orhan pamuk, gerardjan rijnders, patrick modiano ea.

-we verwachten zoals altijd plotseling nieuwe bijdrages, discussies en reacties.

-dit repertoire bestaat uit voorgenomen reprises en creaties. vlak voordat we beginnen, ter plekke, wordt op genoemde datum de nieuwe lijst gemaakt.

‘de republiek’

(open kunstenaarscollectief sinds 1992)

-the wild iris

at the end of my suffering
there was a door.

hear me out: that which you call death
i remember.

overhead, noises, branches of the pine shifting.
then nothing. the weak sun
flickered over the dry surface.

it is terrible to survive
as consciousness
buried in the dark earth.

then it was over: that which you fear, being
a soul and unable
to speak, ending abruptly, the stiff earth
bending a little. and what i took to be
birds darting in low shrubs.

you who do not remember
passage from the other world
i tell you i could speak again: whatever
returns from oblivion returns
to find a voice:

from the center of my life came
a great fountain, deep blue
shadows on azure seawater.

-de wilde iris

aan het eind van mijn lijden
was een poort.

hoort: wat jullie dood noemen herinner ik mij.

geluiden, boven me, schurende dennentakken.
daarna niets. de zwakke zon
fladderde over de droge grond.

het is vreselijk te overleven
als bewustzijn
begraven in de donkere aarde.

toen was het voorbij: dat wat jullie vrezen, bezield
te zijn en niet in staat
tot spreken, eindigde abrupt, de stugge aarde
gaf een beetje mee. en wat ik hield
voor vogels schoot lage heesters in.

jullie die je de overgang
uit de andere wereld niet herinneren
ik zeg jullie ik kon weer spreken: wat er ook
terugkeert uit vergetelheid keert terug
om stem te vinden:

uit het hart van mijn leven spoot
een grote fontein, diepblauwe
schaduwen op een azuren zee.

(vertaling erik menkveld)

What happens when you are forced to leave a country where everybody understands your stories? Do you have to change the ways in which you tell them? Or do you educate others in understanding your stories?

Afghan stories need to be told. Now the Taliban has taken over again, it is increasingly difficult to tell stories in all shapes and forms: the media are suppressed; there is no free press. But even for those who have fled their country it is no easy feat to keep their stories alive.  

Today, PEN Nederland talks to three Afghan storytellers who left their country at different times in their lives. When Samay Hamed – the director of PEN Afghanistan – left Afghanistan he already was an established media-director,  journalist, cartoonist and poet, shaped by his country. Jalil Azad recently arrived in Holland. He worked as a producer in the media en was involved in the art project Truth Booth about how Afghans see their future. Shah Tabibi left Afghanistan when he was four: his storytelling always happened in a Dutch context. How do they hone their crafts? 

PEN is the worldwide association of writers that is commited to helping authors and journalists in peril and advocates in favour of freedom of expression. 

——–

Wat gebeurt er als je gedwongen wordt het land waar mensen je verhalen kennen en begrijpen moet ontvluchten? Verander je de manier waarop je die verhalen vertelt? Of leer je anderen in je nieuwe thuisland jouw verhalen te begrijpen?

Afghaanse verhalen moeten verteld blijven worden. Maar nu de Taliban weer aan de macht is, blijkt dit steeds moeilijker: de media zijn onderdrukt, er is geen vrije pers. Maar ook voor degenen die hun land zijn ontvlucht valt het niet mee om hun verhalen te blijven delen.

In dit programma praten we in samenwerking met PEN Nederland met drie Afghaanse verhalenvertellers die hun land op verschillende momenten in hun leven zijn ontvlucht. Toen Samay Hamed – de voorzitter van PEN Afghanistan – vertrok uit Afghanistan was hij al een gevestigd journalist, cartoonist en dichter. Zijn werk is hevig beïnvloed door de Afghaanse tradities. Jalil Azad is sinds kort in Nederland en was in Afghanistan producent en onder andere betrokken bhij het kunstproject Truth Booth. Shah Tabibi verliet Afghanistan toen hij vier was: de manier waarop hij verhalen vertelt werd deels in Nederland gevormd. Hoe houden zij de Afghaanse verhalentraditie in ere?

PEN is de internationale schrijversvereniging die zich inzet voor verdrukte schrijvers en journalisten en de vrijheid van expressie.

Deze middag is in het Engels.

Wat is vrijheid voor jou, wat betekent dit voor de vrijheid van anderen, en hoe draag jij bij aan vrijheid?

Lilian Marijnissen gaat op bezoek bij het ROC Tilburg om met de studenten in gesprek te gaan over vrijheid, democratie en actief burgerschap.

Het Nationaal Gesprek over Vrijheid is een gesprek tussen generaties, tussen studenten van het middelbaar beroepsonderwijs en bestuurlijk Nederland over burgerschap en democratie. Hoe krijgen we onze vrijheden weer terug? In wat voor maatschappij willen we leven en hoe werken we hier naartoe?

Mondkapjesplicht, gelimiteerd contact met geliefden, de eerste avondklok sinds de Tweede Wereldoorlog: 2020 was een crisisjaar. Nooit eerder werd deze generatie dusdanig in haar vrijheden beperkt. Nu de open samenleving weer in toenemende mate mogelijk is, zijn live gesprekken over vrijheid of de beperking daarvan belangrijker dan ooit.

Kijk op de pagina van Nationaal Gesprek over Vrijheid voor meer informatie en komende editie