Sol, een zevenjarig meisje, gaat naar het huis van haar grootvader, waar haar tantes Nuri en Alejandra een verrassingsverjaardagsfeestje voor haar vader geven. Waarschijnlijk zijn laatste, dus in zekere zin is het ook een afscheidsceremonie. Met het invallen van de schemering neemt een onbekende en ongebreidelde sfeer de overhand, waardoor de familiebanden worden verbroken. Voor Sol staat de wereld op het punt te veranderen, terwijl ze de essentie van het loslaten en de adem van het leven leert kennen.

Dit programma is onderdeel van World Cinema Amsterdam. Na de filmvertoning is er een Q&A van ± 15 minuten met regisseur Lila Avilés.

Klimaatactiviste Xochitl (Ariela Barer) is recentelijk wees geworden, nadat een extreme hittegolf haar moeder het leven heeft gekost. Ontgoocheld door hoe weinig verandering haar strijd tegen de klimaatcrisis teweeg lijkt te brengen, keert ze zich naar sabotage en vernieling van milieu-onvriendelijke eigendommen zoals auto’s en jachten. Samen met een groep gelijkgestemden gaat ze op een gewaagde missie om hun protesten naar een hoger plan te tillen: het opblazen van een oliepijpleiding in West-Texas.

How To Blow Up a Pipeline is een uiterst actuele eco-thriller vermomd als heistfilm, die aanvoelt als een New Hollywood nagelbijter uit de jaren ‘70. De film ging in première tijdens het filmfestival van Toronto en is gebaseerd op het controversiële, gelijknamige non-fictieboek van Andreas Malm.

Debuutfilm van Andrew Legge, ‘Ierlands best bewaarde filmgeheim’, is een inventieve tijdreis waarin twee zussen de loop van WOII beïnvloeden met een zelfgebouwde machine, ‘Lola’. Een ‘spectaculaire lowbudget sciencefictionfilm’. Zo werd Andrew Legge’s speelfilmdebuut ontvangen op het filmfestival van Locarno.

Twee getalenteerde zussen in Londen bouwen een machine waarmee ze radio- en tv-uitzendingen uit de toekomst kunnen ontvangen. Al gauw dansen David Bowie, de Stones, de Kinks en allehande punkgroepen over het scherm, de zussen dansen mee op revolutionaire muziek die nog gemaakt moet worden, een anachronistisch feest in oorlogstijd.

Lola is het speelfimdebuut van de jonge Ierse regisseur Andrew Legge. Zijn razend inventieve lowbudget sciencefictionvertelling is zowel een speelse tijdreis en ode aan de popmuziek, als een bespiegeling over ‘what if’-geschiedschrijving, de manipulatieve macht van massamedia en het verlangen verleden en toekomst om te buigen naar eigen inzicht, ten goede of ten kwade.

Met Il sol dell’avvenire keert regisseur, schrijver en acteur Nanni Moretti (Caro Diario, Mia Madre) terug naar zijn grote liefdes: Rome en cinema. Moretti speelt zelf een filmregisseur die worstelt met zijn relaties en de productie van zijn nieuwste film.

In Rome, in de legendarische Cinecittà studio’s, zijn de opnames van Giovanni’s (Nanni Moretti) nieuwste film begonnen. Terwijl hij zijn acteurs tevreden moet houden én circusolifanten moet regisseren, heeft Giovanni ook moeite om zijn huwelijk met producente Paola (Margherita Buy) te redden. Politiek, liefde en een kleurrijk circus strijden om zijn aandacht, zowel op de set als daarbuiten. Moretti werkt opnieuw samen met actrice Margherita Buy (Mia Madre). Acteur Mathieu Amalric (The French Dispatch) is hilarisch als enthousiaste, maar louche Franse coproducent. Il sol dell’avvenire werd geselecteerd voor de competitie van het Filmfestival van Cannes. ‘A multi-layered love letter to filmmaking in the age of streaming giants’ (Variety).

Toen de oorlog uitbrak in Oekraïne, bood de eigenaar van een Pools hotel direct aan om veertig mensen op te vangen. Ongeveer zevenhonderd vrouwen met kinderen gingen in op zijn aanbod. Tussen hen zaten Marta, Valentyna en Ann. Regisseur Lieke Heil maakte een korte documentaire over de angst en het gemis van hun geliefden: Present are the Absent.

Een mozaïekvertelling over drie vrouwen die elk op hun eigen manier omgaan met de afwezigheid van hun geliefden, die ze moesten achterlaten in Oekraïne. Present are the Absent gaat in september 2023 in première op het Nederlands Film Festival. De kijkers van De Balie krijgen een unieke kans om de film te zien bij deze voorvertoning met nagesprek.

The Spijkerberg family is absurdly rich, but also richly absurd. Their only child, the carelessly cruel Amy, puts on a Kabuki-like theatre to comfort herself and poignantly portray her privileged existence. This motley enterprise threatens to cannibalize the loveless household.

If Yes, Okay resorts to a light-hearted and musical approach, playfully denouncing crucial issues of the society. The result is an absurd and experimental feature film, abundant with bold satire in an exuberant colour palette.

After the film, the audience will have the opportunity to enjoy a live concert, with more songs and melodies played by Dick el Demasiado himself.

Na een vastgelopen filmproject vraagt fotograaf en documentairemaker Isabelle Renate la Poutré zich af: ‘Werkt mijn hoofd soms anders dan dat van anderen?’ Ze leest een blogpost over vrouwen met autisme en dan begint er iets te dagen.

In de documentaire Inside Aut gaat Isabelle vol overgave en met humor op zoek naar de waarheid. Ze leest zich suf, luistert podcasts en interviewt andere vrouwen over dit onderwerp. De eerlijke en soms pijnlijke gesprekken met haar omgeving maken langzaamaan duidelijk hoe haar hoofd werkt. Wanneer ze tot slot in haar eentje naar IJsland afreist valt alles op zijn plek.

Na de film gaan we in gesprek met de hoofdpersonage/regisseur van de film Isabelle Renate la Poutré.

Uit angst voor de apocalyps gaat een verzekeringsagent het bos in voor een solo-jachtexperiment. Onheilspellende hedendaagse morality tale toont de onmacht van een vader die niet voldoet aan het beeld dat de samenleving heeft van een man.

Verzekeringsagent Joe vraagt zich af of hij eigenlijk wel voor zijn gezin kan zorgen als zich een ramp zou voltrekken. Om voor zichzelf te bewijzen dat hij heus wel wat in zijn mars heeft, leent Joe de jachtuitrusting van zijn maat. Hij gaat het bos in om een hert te vangen, maar in plaats van de trekker over te halen, raakt hij in tweestrijd. Joe wordt vervolgens verteerd door zijn onmacht als man en probeert genoegdoening te vinden – tevergeefs.

Na The Killing of Two Lovers duiken schrijver/regisseur Robert Machoian en acteur Clayne Crawford opnieuw in de wereld van de mannelijkheid – een doolhof zo blijkt. Hun mannen voelen zich een beetje verloren en vinden het moeilijk om hun plaats in de samenleving te vinden.

Het uitgeklede scenario roept een sluimerend onbehagen op, vakkundig ondersteund door een onheilspellende soundscape en Oscar Ignacio Jiménez’s opmerkelijke vierkante kadrering in 4:3-ratio.

Nadat haar moeder bij een ongeluk is omgekomen, verhuist de getraumatiseerde Rebecca met haar vader Michael naar Jeruzalem. Michael is zelf ontroostbaar, maar wil dat zijn dochter een nieuw leven begint in de stad. Het jonge meisje kan haar moeder echter niet vergeten en het lukt haar niet het verleden los te laten. De spanning tussen vader en dochter neemt toe als Rebecca ontdekt dat er nog een meisje van haar leeftijd in het huis woont.

Keiko is een jonge vrouw met een gehoorbeperking en maar één droom: professioneel bokser worden. Ondanks de grote uitdaging spendeert ze elke vrije minuut in de ring, waar ze dankzij haar toegewijde coach haar mannetje staat.

Maar wanneer haar vertrouwde boksclub dreigt te sluiten vanwege de pandemie en de kwakkelende gezondheid van haar coach, maakt een angst zich meester van Keiko. Haar grootste obstakel blijkt niet haar volgende gevecht, maar om zichzelf en haar drijfveer te begrijpen. Small, Slow but Steady is een intiem portret van een eigengereide jonge vrouw op zoek naar haar wilskracht om te boksen.

Regisseur Shô Miyake baseerde zijn film losjes op de autobiografie van Keiko Ogasawara, de eerste professionele vrouwelijke bokser met een gehoorbeperking in Japan. Zijn op prachtig 16mm geschoten karakterstudie werd door Kinema Junpo uitgeroepen tot beste Japanse film van 2022 en won CinemAsia’s Jury Award in 2023.