De 32^e vrijheidslezing wordt gehouden door de Oegandese mensenrechtenactivist Susan Kigula. Dankzij haar strijd voor rechtvaardigheid werd de doodstraf in het Afrikaanse land aan banden gelegd.

In 2000 werd Kigula valselijk beschuldigd van de moord op haar man, waarna ze veroordeeld werd tot de doodstraf. Ze liet het er niet bij zitten, en ging samen met 417 vrouwen in beroep bij het Oegandese hooggerechtshof. Die accepteerde Susans stelling dat de automatische doodstraf bij veroordeling voor moord ongrondwettelijk was. Het hooggerechtshof verwees haar zaak – en die van alle 417 anderen op ‘Death Row’ terug naar de lagere rechter. Die zette vervolgens haar straf om in twintig jaar – een geweldige overwinning.

Die uitspraak had grote gevolgen voor de manier waarop en de mate waarin rechters in het land de doodstraf opleggen. Zo is de doodstraf er niet meer verplicht bij veroordelingen tot moord en wordt deze automatisch omgezet in een levenslange gevangenisstraf als hij niet binnen drie jaar wordt voltrokken. Toch is de doodstraf in Oeganda, en in veel andere landen in Afrika en op andere plekken in de wereld, nog niet afgeschaft.

In de gevangenis studeerde Kigula rechten. Na haar vrijlating zette ze zich over de hele wereld in voor het afschaffen van de doodstraf. Tijdens deze lezing spreekt Kigula over haar verhaal, de staat van de doodstraf in Oeganda en over de vraag hoe de doodstraf wereldwijd kan worden bestreden.

Tijdens deze avond zijn behalve Susan Kigula ook strafrechtadvocaat Geert-Jan Knoops en schrijver Linda Polman te gast. Polman schreef het boek Death Row Dollies over de ‘doodstrafindustrie’ in de Verenigde Staten.

Over de Vrijheidslezing

Vrijheid is iets wat we in Nederland vaak als vanzelfsprekend beschouwen. Vier keer per jaar nodigt De Balie iemand uit die uit eigen ervaring weet wat het betekent om niet vrij te zijn. We willen hun verhalen delen, hun boodschap verspreiden en leren van hun strijd. In de serie verwelkomde De Balie vrijheidsstrijders zoals de Egyptische schrijver en activist Nawal el Saadawi, de Oegandese LGBT-activist Frank Mugisha, de Russische journalist Yevgenia Albats, internetactivist Esra’a Al Shafei uit Bahrein en Patrisse Cullors & Janaya Khan van de Black Lives Matter -beweging.

De Vrijheidslezing wordt mede mogelijk gemaakt HAL, Jan Banning, en natuurlijk door Stichting Democratie en Media en het Vfonds.

Please note; upon arrival we ask for a vaccination- or test certificate. Read here everything you need to know when visiting De Balie

Hoe val je als debuterend schrijver op tussen alle andere aspirant-auteurs? En hoe pikken uitgeverijen de talentvolle nieuwe stemmen uit de eindeloze stapels manuscripten die ze krijgen toegestuurd? We praten met debutanten en uitgevers over deze vragen en over het belang van doorstroom en vernieuwing in de literatuur.

Duizenden Nederlanders, of misschien nog wel veel meer, dromen ervan om een boek te schrijven en dat vervolgens nog te publiceren ook. En hoewel de mogelijkheden voor het zelf uitgeven van boeken de afgelopen jaren enorm zijn toegenomen, telt het voor veel mensen pas écht als je een uitgever weet te vinden.

Verschillende uitgeverijen voelden zich afgelopen jaar genoodzaakt een ‘manuscriptenstop’ in te voeren, omdat ze simpelweg de mankracht niet hadden om al het ingezonden werk te lezen en te beoordelen. Als je jouw manuscript lukraak naar een uitgeverij stuurt, belandt het dan niet onder op een eindeloze stapel, en wordt het überhaupt ooit gelezen?

Als onderdeel van dit programma reikt Hollands Maandblad, het tijdschrift voor literatuur en politiek, op deze avond beurzen uit aan jonge of debuterende schrijvers van poëzie, proza en essayistiek.

Met:

Sholeh Rezazadeh (1989) is schrijver en dichter. Ze kwam in 2015 vanuit Iran naar Nederland. In 2019 won ze de El Hizjra literatuurprijs voor haar poëzie en het jaar nadien bereikte ze de finale van het Nederlands Kampioenschap Poetry Slam 2020. Haar debuutroman ‘De hemel is altijd paars’ verscheen in maart 2021 bij ambo|anthos en nu is genomineerd voor de Bronzen Uil debuutprijs. 

Marijn Hogenkamp werkt als redacteur Nederlandse fictie bij uitgeverij Atlas Contact.

Willem Bisseling (1982) studeerde Nederlandste Taal- & Letterkunde en Literatuurwetenschappen aan de Universiteit van Leiden. Sinds 2016 is hij mede-eigenaar van Sebes & Bisseling Literary Agency.

Robbert Welagen (1981) is een Nederlandse schrijver van negen romans en korte verhalen. In 2006 debuteerde hij met Lipari.

Lees drie maanden Hollands Maandblad én ontvang een ticket voor deze avond in De Balie voor €30,-. Klik hier!

Let op: bij binnenkomst vragen we om een vaccinatie- of testbewijs. Lees hier wat je moet doen voor je bezoek.

Let op: bij binnenkomst vragen we om een vaccinatie- of testbewijs. Lees hier wat je moet doen voor je bezoek.

In klaslokalen in Nederland wordt Nederlands gesproken, ook door kinderen die daarnaast nog andere talen beheersen. Dat is goed voor de schoolcarrière en de maatschappelijke ontwikkeling van leerlingen. Althans, dat is het idee. Maar is het wel terecht dat veel thuistalen uit den boze zijn op de meeste scholen? Of moet er meer ruimte voor andere talen komen, en zo ja: hoe zou het onderwijs er dan in de praktijk uit moeten komen te zien?

Iedereen is het erover eens dat alle leerlingen dezelfde kansen verdienen, maar over de vraag welke rol taal speelt bij het bieden van die kansen, heerst onenigheid onder leraren, onderzoekers en ouders. Vergroot alleen maar Nederlands spreken echt je kansen in de maatschappij? Als jij en je klasgenoten thuis dezelfde taal spreken, is het dan niet beter voor je begrip van de lesstof als jullie in dié taal over de stof praten? En als kinderen in de klas Nederlands moeten spreken, moet dat dan ook op het schoolplein, of zelfs thuis? We focussen voornamelijk op het basisonderwijs.

Sprekers

Mr. Dr. Ellen-Rose Kambel is oprichter en directeur van de Rutu Foundation, een non-profit organisatie die zich wereldwijd sterk maakt voor intercultureel meertalig onderwijs.

Hilbert Bredemeijer is wethouder Onderwijs, Sport, Buitenruimte en 4e locoburgemeester in Den Haag.

Dr. Eke Krijnen is onderwijsonderzoeker bij het Kohnstamm Instituut in Amsterdam. Zij is gespecialiseerd in de samenwerking tussen ouder en school in het stimuleren van de taalontwikkeling van kinderen.

Nilay Kaya is directeur van basisschool de Wereldburger (Amsterdam Nieuw-West) en van basisschool De Kameleon (Amsterdam Noord).

Prof. dr. Joana Duarte is lector Meertaligheid en Geletterdheid bij de NHL Stenden Hogeschool. Daarnaast is ze bijzonder hoogleraar voor Wereldburgerschap en Tweetalig Onderwijs aan de Universiteit van Amsterdam en universitair hoofddocent bij Minorities & Multilingualism aan de Rijksuniversiteit Groningen. Ze doet onderzoek naar de implementatie en effecten van meertalig onderwijs, naar taalattitudes van leerkrachten en leerlingen en naar lerarenprofessionalisering en -agency voor het omgaan met talige en culturele diversiteit.

De journalistiek in Nederland staat vanuit verschillende hoeken onder druk. Criminelen hebben het voorzien op misdaadverslaggevers en schuwen niet om grof geweld te gebruiken – met de moord op Peter R. de Vries als triest dieptepunt. Tegelijkertijd komt de dreiging ook uit een andere hoek: gewone burgers vallen steeds vaker reportage-makers aan op straat.

De NOS besloot vorig jaar haar logo’s van voertuigen te halen na aanhoudende bedreigingen, op Urk werden reporters aangevallen door boze kerkgangers en in Groningen werd het huis van een kritische journalist bekogeld met brandbommen.

Zulke aanvallen op de persvrijheid zorgen steevast voor een hoop maatschappelijke verontwaardiging, en worden scherp veroordeeld door politici van links tot rechts, maar wat moet er gebeuren om journalisten te beschermen? Welke concrete maatregelen worden er getroffen, en wat kunnen journalisten en hoofdredacteuren zelf doen om het vertrouwen in de media te vergroten? Over die vragen gaan we in gesprek met journalisten en hoofdredacteuren.

Let op: bij binnenkomst vragen we om een vaccinatie- of testbewijs. Lees hier wat je moet doen voor je bezoek.

Vloggers doen vaak hun best om hun levens over te laten komen als grenzend aan perfect, maar wat gaat er schuil achter de wereld die zij ons voorspiegelen? Samen met ex-vloggers, aspirant vloggers, een journalist en een psycholoog houden we onze vlogcultuur tegen het licht. Hoeveel moeite kost het om een schijnbaar spontane vlog te maken? En in hoeverre beïnvloeden vloggers het dagelijks leven van hun volgers?

Vloggers en hun publiek zijn over het algemeen jonge mensen. Hoe gaan de makers om met de druk van kijkers, die eisen dat ze altijd online zijn en dagelijks nieuwe content maken? En hoe gaan jonge kijkers op hun beurt om met het ‘ideale leven’ dat vloggers hun voorspiegelen? Valt er wel op te leven tegen het zorgvuldig gecureerde beeld dat vloggers achterlaten, waarin hoogtepunten worden gedeeld en dieptepunten vaak niet lijken te bestaan?

Sprekers

Doortje Smithuijsen (1992) is filosoof en journalist. Ze doet vooral onderzoek naar de analoge mens in zijn digitaliserende leefomgeving. Voor de VPRO maakte ze de documentaire Volg je me nog, over tien jaar Instagram en de houdbaarheid van online succes. In april 2020 verscheen bij de Bezige Bij haar boek Gouden Bergen: Portret van de digitale generatie. In 2019 verscheen haar documentaire Mijn dochter de vlogger.

Schrijver en psycholoog Thijs Launspach schreef meerdere boeken over stress (Werk kan ook uit, 2020), burn-outs (Fokking druk, 2018) en millennials op de werkvloer (Werken met millennials, 2019). Hij heeft een wekelijkse column in het Algemeen Dagblad en geeft les bij The School of Life.

Amanda van Effrink is een creatieve queen of pink uit Amsterdam met een grote liefde voor kunst, cultuur, mode en roze. Met haar platform #glitziegal wil ze creëren, entertainen en inspireren. Op Instagram is ze te zien in verschillende campagnes die ze zelf bedenkt, uitvoert, stylet en edit.

Julia Helmich begon in 2009 met haar YouTube-kanaal als fashion en beauty vlogger. Drie jaar lang uploadde ze elke week drie video’s naar het platform. Op den duur kostte dat meer energie dan zij eruit haalde. In 2012 maakte ze een einde aan haar ‘carrière’ als YouTuber, vanwege de toenemende druk die ze ervoer.

Naci Yilmaz is directeur bij influencer marketingbureau Onfluence. Hij helpt bedrijven met het verkrijgen van meer bereik, engagement en klanten door de inzet van influencers en social media.

Larissa Bruin studeerde af als psychologe én is all-roundstyliste, maar werkt inmiddels óók ruim 10 jaar als mode- en reis influencer. Wat begon met een blog, groeide uit tot een YouTube en Instagram loopbaan. Tegenwoordig helpt zij met haar Content Creators Club ook beginnende influencers in hun weg naar een social media bestaan.

Toen de Participatiewet in 2015 met veel bombarie werd aangekondigd, leek het een geweldig idee: zoveel mogelijk mensen mee laten doen op de arbeidsmarkt zou immers goed zijn voor zowel burger, werkgevers als overheid. Nu, zes jaar verder, is de conclusie helder: de Participatiewet is mislukt. Hoe moet het nu verder met de mensen voor wie een werkend bestaan zelfs in een krappe arbeidsmarkt niet altijd vanzelfsprekend is?

De wet die meer mensen met een uitkering aan het werk moest helpen, haalde in de praktijk nauwelijks iets uit, en vergrootte in sommige gevallen zelfs de afstand tot de arbeidsmarkt. Het systeem werd juist nog ingewikkelder en de sociale werkplaatsen mochten geen nieuwe mensen meer aannemen.

De vraag is hoe het nu verder moet, want met het doel van de wet – meer mensen aan het werk krijgen – is niks mis. Vanavond praten wij met (ervarings-)experts en beleidsmakers over het belang van arbeidsparticipatie, de parallelle arbeidsmarkt, en de beste manieren om talent te benutten. Wat houdt waardevol werk eigenlijk in? En welke systemische veranderingen zijn nodig om wél tot een inclusieve arbeidsmarkt te komen? Wat willen we een nieuw kabinet meegeven?

Dit programma is een samenwerking tussen De Balie, The Netherlands Institute for Advanced Study in the Humanities and Social Sciences (NIAS) en Stichting Innovatief Werk (NSvP).

Bij dit evenement heb je een vaccinatiebewijs of negatieve testuitslag nodig. Lees hier wat je moet doen voor je bezoek.

Beeld: Rosa Snijders

Let op: bij binnenkomst vragen we om een vaccinatie- of testbewijs. Lees hier wat je moet doen voor je bezoek.

Taal is veel meer dan een communicatiemiddel. Imme Dros kent de kracht van taal als geen ander. Door de klassieke teksten toegankelijk te maken en te kneden tot leesbare jeugdliteratuur wist ze het werk van Homerus populair te maken bij steeds nieuwe generaties. Daarnaast schreef ze nog tientallen (jeugd)boeken.

Voor Nieuw Licht schreef Dros Taal is alles wat het geval is, een reflectie op Ludwig Wittgensteins stelling ‘de wereld is alles, wat het geval is’ uit diens Tractatus. Dros schrijft dat in taal overal misverstanden op de loer liggen, “omdat de helft van de mensheid zich slecht uitdrukt en de andere helft slecht luistert.” 

Op deze avond gaat ze in gesprek over wat taal met ons doet, ons betovert en misleidt. Ook is onder meer theatermaker Bo Tarenskeen te gast, die werkt aan een nieuwe voorstelling over Wittgenstein. 

Nieuw Licht

Nieuw Licht is een initiatief van filosofen Coen Simon en Frank Meester. Ze leggen de scherpste hedendaagse denkers een vraag voor die in een klassiek geworden tekst al eerder aan de orde werd gesteld, maar dan door een andere denker, in een andere tijd binnen een andere politieke en maatschappelijke context. Zo vragen zij met Simone de Beauvoir en haar De tweede sekse (1949) in het achterhoofd hoe vandaag de dag ‘de vrouw wordt gemaakt’, of hoe de opvattingen over politiek en oorlog van Carl von Clausewitz passen in een tijd van vredesmissies, terreur en cyberwars. Het resultaat hiervan is een reeks essays met een zowel origineel als betrokken oordeel over de huidige tijd, die vergezeld gaan van een reeks debatten.

Let op: bij binnenkomst vragen we om een vaccinatie- of testbewijs. Lees hier wat je moet doen voor je bezoek.

For three days contemporary artists from Uganda, Mozambique, Namibia, South Africa and the Netherlands meet on stage at De Balie for the 18^th edition of Afrovibes festival. With dance, spoken word, conversations and music.

This night we delve into the world of Afrofuturism – a cultural movement of music, visual art and literature that explores the future of black identity beyond the history of oppression. With choreographer Idio Chichava from Mozambique, Afro-Caribbean visual Artist AiRich, choreographer Idio Chichava from Mozambique and the Belgian dancer & singer Reinel Bakole, moderator Maarten van Hinte speaks about how Afrofuturism shapes their artistic work.

With an introductory lecture by South-African choreographer and curator Jay Pather, artistic director of Afrovibes.

Music by: Reinel Bakole

This night of Afrovibes is a twofold: a  talkshow and a performance
– Talkshow: afrofuturism
– Performance: sentido unico

Please note; upon arrival we ask for a vaccination- or test certificate. Read here everything you need to know when visiting De Balie

About the speakers

AiRich is an Afro-Caribbean Visual Artist based in Amsterdam, The Netherlands. AiRich unites the past and future to create her afro futuristic super beings.

Reinel Bakole songs are dazzling, atypical, and super addictive. Trained as a classical and contemporary dancer, and heavily influenced by Billie Holiday and Bon Iver, the Belgo-Congolese artist has built a singular environment in which soothing vocals, jazzy chord progressions and mind-blowing aesthetics come together.

Idio Chichava is an internationally recognized choreographer from Mozambique. Internationally he dances with numerous companies. In Mozambique, he is focused on his own productions, with emerging dance artists of the country, in an attempt to invest in different spaces for the appreciation of dance as a way of respecting and valuing the choreographic artist.

In three choreographies choreographer Idio Chichava makes visible and tangible what living on the margins of society actually means. A life that can lead to intimidation, betrayal, submission and violence.

In Sentido Unico the movements of the dancers and video projections come together. The projections show the evolution of two bodies, their history and past and their current questions. The bodies of the dancers tell their story in a continuous dance, like the undulating infinite movements of the universe, performed with sensual body language. Sentido Unico deals with the intensity of living on the margins of society but is full of humour and irony, poetry and sensuality.

This night of Afrovibes is a two fold of a context program and a performance. 
– Context program: afrofuturism
– Performance: sentido unico

Please note; upon arrival we ask for a vaccination- or test certificate. Read here everything you need to know when visiting De Balie

For three days contemporary artists from Uganda, Mozambique, Namibia, South Africa and the Netherlands meet on stage at De Balie for the 18^thedition of Afrovibes festival. With dance, spoken word, conversations and music.

From Afro cosmic to poetry slam. This night host Stephanie Afrifa explores the relationship between (black) subcultures and the mainstream with dancer Abdul Kinyenya, choreographer and social entrepreneur, choregrapher and director Nita Liem and Rudy O. Asibey, founder of Alkebulan. When is a subculture becoming mainstream and what does it change? Is the appropriation of subcultures by mainstream media, big music channels and celebrities a good or a bad thing?

With spoken word by Ivan Words.

This night of Afrovibes is a twofold:
– Talkshow: subculture becoming mainstream
– Performance: symphony of 21

Please note; upon arrival we ask for a vaccination- or test certificate. Read here everything you need to know when visiting De Balie