Timothy van Poucke  behoort als balletdanser tot de absolute wereldtop. Hij is op dit moment de enige Nederlandse eerste solist bij het Nationale Ballet en staat daarmee in het rijtje van Han Ebbelaar, Igone de Jongh en Marijn Rademaker. Hij wordt geloofd om zijn enorme charisma en zijn indrukwekkende toneelpersoonlijkheid, en zegt zelf dat het hem bij het dansen te doen is om de interactie met alles en iedereen om hem heen. 

Programmamaker Veronica Baas gaat met Timothy van Poucke in gesprek over zijn lichamelijke en artistieke voorbereiding. Hoe betreedt hij het podium? En hoe breng je die zo gewenste interactie tot stand, met je danspartners en met het publiek? 

Over Timothy van Poucke 
Timothy van Poucke (Woerden, 1997) komt uit een bijzonder muzikale familie en doorliep de Nationale Balletacademie. Hij is sinds 2023 eerste solist bij het Nationale Ballet, waar hij in 2016 begon bij The Junior Company. Hij doorliep daar alle rangen en won de Aanmoedingsprijs Dansersfonds ’79 en de Alexandra Radius Prijs. Hij danste de hoofdrol in Het Zwanenmeer en Giselle, Raymonda en in Hans van Manens 5 Tango’s.

Wat betekent het als je als kind een ouder verliest? Ben je als kind wel in staat om te rouwen? En in wat voor vormen komt dit verlies in je volwassen leven terug?

Aan de hand van de roman Zonder slaap ben ik het noodlot voor van debutant Mirthe Frese, gaan we met schrijver Aaf Brandt Corstius, de Vlaamse rouwexpert Uus Knops en theoloog Rikko Voorberg in gesprek over de impact en verbeeldingskracht van rouw. Hoe vind je een (beeld)taal voor verlies, in een samenleving waar weinig woorden lijken te zijn voor verlies en rouw?

Over Zonder slaap ben ik het noodlot voor

Vannacht blijf ik op, doorwaak ik de uren, totdat de zon opkomt en Sam precies 9 jaar en 178 dagen oud is. Zodat ik zeker weet dat hij een kind met een moeder is, een moeder die nog leeft.

Uit Zonder slaap ben ik het noodlot voor

Terwijl haar gezin slaapt, houdt een moeder zich wakker, uit angst voor een herhaling van het lot. Wat aanvankelijk niet meer is dan het doorwaken van de nacht, verandert in een dwaling door nachtelijk Amsterdam. Een ondergrondse tattooshop, een gesloten jazz café en een eenzame steen in het Namenmonument brengen haar uiteindelijk bij de plek die ze zo lang heeft ontlopen.

Hoe kun je erop vertrouwen dat het verleden zich niet in jou herhaalt en hoeveel zeggenschap heb je in het leven om je eigen keuzes te maken?

Tijdens deze avond gaan we met activisten, grass-roots organisaties en journalisten in gesprek over het fenomeen ‘epistemicide.’ Welke geschiedenissen mogen worden verteld en welke worden buitengesloten?

Het slavernijverleden en de koloniale geschiedenis van Nederland zijn in de afgelopen jaren uitgegroeid tot belangrijke thema’s in de media en culturele wereld: In tentoonstellingen, tv programma’s en historische artikelen worden verhalen verteld die lang verzwegen zijn. Maar dat betekent niet dat ieders stem nu even vaak en even goed gehoord wordt. Activisten, grass-roots organisaties en historici die een cruciale rol hebben gespeeld in het op de kaart zetten van deze geschiedenis, worden nog vaak buitengesloten. Deze fysieke en inhoudelijke uitsluiting gaat bovendien gepaard met het toe-eigenen van zwarte kennis door witte onderzoekers en journalisten, signaleert historica Patricia D. Gomes. Zij stelt ook dat het uitsluiten van bepaalde stemmen ingaat tegen de vrijheid van meningsuiting en dat dit een bedreiging is voor onze democratie.

Tijdens deze avond gaan we met activisten, grass-roots organisaties, journalisten en vertegenwoordigers van verschillende instellingen in gesprek over dit fenomeen dat in de sociale wetenschappen in de Verenigde Staten epistemicide wordt genoemd. Het wordt gedefinieerd als het ‘negeren, weren, diskwalificeren van bepaalde kennis, kennissystemen en kennisdragers.‘ Welke historici en kennis en kennissystemen worden erkend en welke niet? Welke geschiedenissen mogen worden verteld en welke worden buitengesloten. En wat kunnen we hiertegen doen? Wat moet er veranderen om iedereen gelijke toegang te geven tot het media- en geschiedenisbedrijf?

Wie schrijft onze koloniale geschiedenis?

Dit programma is het laatste deel van de drieluik Wie schrijft onze koloniale geschiedenis? naar een idee van historica Patricia D. Gomes. Programma’s waarin we activisten, grass-roots organisaties, cultuur- en onderwijsinstellingen met elkaar in gesprek brengen over de vraag: wie bepaalt en vertelt de verhalen over de Nederlandse slavernijgeschiedenis en ons koloniaal verleden? Hoe werken we toen naar een inclusief slavernijgeschiedenisbedrijf? Eerdere afleveringen vonden plaats in 2019 en 2022.

Dit programma is mede mogelijk gemaakt door:

In Sacha Bronwassers nieuwe boek De Lotgevallen vormen kunstwerken het startpunt van fictieve korte verhalen. Bronwasser speelt net als in haar debuutroman Niets is gelogen en bestseller Luister met perspectief. Welke vrijheid biedt literatuur haar in het schrijven over kunst? En wat moet een kunstwerk in zich hebben om Bronwasser te intrigeren?

Programmamaker Merlijn Geurts gaat met Sacha Bronwasser in gesprek over makerschap, het verschil tussen kijken en zien, tussen maker en aanschouwer.

Sacha Bronwasser is schrijver, kunsthistoricus en curator. In 2019 verscheen haar debuutroman Niets is gelogen. Haar tweede bestseller roman Luister (2023) beleeft zijn 25^e druk. In oktober verschijnt haar nieuwste boek De Lotgevallen, een collectie korte verhalen. Hiervoor werkte Bronwasser twintig jaar als freelance kunstcriticus voor de Volkskrant en was als curator betrokken bij diverse culturele projecten.

Aan de hand van Judith Butlers nieuwste boek Wie is er bang voor gender? gaan we met Nederlandse denkers in gesprek over gender en de opkomst van de antigenderbeweging in Nederland.

In Wie is er bang voor gender? stelt de Amerikaanse filosoof Judith Butler dat gender in het publieke debat een ‘fantasma’ is geworden, een spookbeeld waar conservatieve bewegingen allerhande angsten op projecteren – om die angstbeelden vervolgens voor het karretje van reactionaire politiek te spannen.

Ook in Nederland laat de ‘antigenderbeweging’ steeds luider van zich horen. Zo demonstreerde een homobelangenorganisatie zij-aan-zij met extreemrechtse groeperingen tegen een voorleesuurtje door twee dragqueens. Gewapend met leuzen als ‘genderideologie = pedofilie’ en ‘Stop de LHBTI-propaganda’ voerden ze actie. Ook stond half Nederland op zijn kop toen bij een wetswijziging het woord moeder vervangen leek te worden door ouder. 

In diens boek onderzoekt Butler hoe gender zo gepolitiseerd is geraakt en doet een aanzet om het begrip gender terug te claimen. Butler wil zo tot een genderopvatting komen die bevrijdend in plaats van beangstigend is. In De Balie gaan we met Butlers boek onder de arm met Nederlandse denkers in gesprek over gendergelijkheid en op zoek naar nieuwe progressieve allianties in een wereld die steeds conservatiever wordt.

De toegang tot gezond eten wordt grotendeels bepaald door je postcode. Maar maatregelen die tot meer gelijkheid moeten leiden – schreeuwerige broccolicampagnes, het weren van snackbars in buitenwijken – doen niks aan het onderliggende probleem: armoede. Hoe komen we tot een samenleving waarin iederéén gezond kan eten? En hoe wijst ons brein ons de weg naar wat wél werkt?

Wat is de kortste weg naar een gezondere leefstijl? Welke ruimte bestaat er om via de supermarktschappen en de omgeving aan een gezonde samenleving te werken als arme mensen bovenal geld te kort komen? Daarover gaan we in gesprek met onder anderen Tim ’S Jongers, directeur van de Wiardi Beckmanstichting en auteur van ‘Armoede uitgelegd aan mensen met geld’ en kinderartsen Felix Kreier, en Maarten Biezeveld van ‘De hamstermaatschappij‘. Het boekt toont dat ons ‘hamsterbrein’ ervoor zorgt dat we voedselverleidingen nauwelijks kunnen weerstaan en is een pleidooi voor maatschappelijke preventie.

Op de korte termijn is een frikandel een rationele keuze

Tim ’S Jongers, NRC

Dankzij onze ligging in de delta is het goed boeren in Nederland. Maar de ruimte is schaars en niet alles kan overal. Aan de landbouwtafel kijken we naar de mogelijkheden: wat kan waar wel? Hoe maken we de juiste ruimtelijke keuzes zodat de Nederlandse boer een duurzame toekomst tegemoet gaat?

Het Nederlands landbouwbeleid is lang op de korte termijn gericht geweest. Ook het Hoofdlijnenakkoord rept vooral over wat níet gaat veranderen. Maar daarmee verdwijnen de uitdagingen waarvoor de landbouw staat niet. En blijven mogelijke kansen voor het boerenbedrijf bovendien onbenut.

In deze editie van de landbouwtafel kijken we gezamenlijk naar de kansen die er liggen. Hoe komen we tot een landbouwbeleid waarin de vruchtbare Nederlandse delta kan blijven floreren? En hoe stemmen we de uitdagingen in de landbouw af met urgente kwesties als verstedelijking, gezond drinkwater en bedreigde natuur? Daarover gaan we in gesprek met landschapsarchitect en rijksadviseur Jannemarie de Jonge.

Dit programma is gratis toegankelijk

Sprekers

Jannemarie de JongeRijksadviseur en landschapsarchitect (College van Rijksadviseurs)

Klaas SchenkAkkerbouwer, themahouder Water & Bodem bij LTO Noord

Hetty KlaversDijkgraaf waterschap Zuiderzeeland

Lieke Jildou de JongLandschapsarchitect, Landscape Collected

How do you move forward as a folk after a traumatic event, when the trauma continues to endure?

The attacks by the extremist Islamic group ISIS  in 2014 on the Yezidi population in Sinjar, shocked the entire world ten years ago. Massacres, forced conversions, and women and children sold as (sex) slaves.

The news no longer covers it, but the crimes persist: nearly 3,000 enslaved Yezidi women are still not free. The liberated and survivors are marked for life with deep wounds.

On August 4, 2024, ten years after the attacks on Sinjar, NL Helps Yezidis, in collaboration with partners, the Ministry of Foreign Affairs, FAFI, De Balie, and the Yezidi community, is organizing a commemoration of the atrocities and Reflecting on the Past and Looking Ahead: How to Move Forward.  Learn more and join the conversation during panel discussions, a film screening, and a Q&A.

Tickets are including coffee, lunch and a drink during the network drinks after the program.

This program can also be followed via livestream here.

Program

10:30 AM – 11:00 AM Reception and Registration

11:00 AM – 11: 15 AM Opening and Welcome by Brenda Stoter Boscolo.
11:15 AM – 12:00 PM First Session – Panel Discussion: Looking Back by Dalal Ghanim and Mayaha Khaleel.
12:00 PM – 12:15 PM Interview with Hales Murad

12:15 PM – 12:30 PM Coffee Break

12:30 PM – 2:00 PM Film Screening: Love In The Face Of Genocide

2:00 PM – 3:00 PM Lunch Break

3:00 PM – 3:45 PM Second Session – Panel Discussion: Outlook and Future Prospects by Wahhab Hassoo and Dastan Jasim.
3:45 PM – 4:00 PM Q&A Session
4:00 PM – 5:00 PM End of event & network drinks

Een slachthuis afbranden, hoe doe je dat? In haar nieuwste boek De instructies duikt schrijver Carolina Trujillo diep in de psyche en methodes van de activist. Wat betekent het om compromisloos voor je idealen te staan?

Tijdens Plein publiek, de wekelijkse interviewreeks van De Balie, gaat programmamaker Kees Foekema met schrijver Carolina Trujillo in gesprek. Over haar roman De Instructies, over de dagelijkse beslommeringen van de revolutie en het verschil tussen een activist op papier tot leven laten komen en zelf op de barricades staan.

Carolina Trujillo (Montevideo, 1970) is schrijfster en columniste voor NRC Handelsblad. Ze studeerde af aan de Filmacademie in Amsterdam en debuteerde in 2002 met de roman De bastaard van Mal Abrigo, die bekroond werd met de Marten Toonder/Geertjan Lubberhuizenprijs. In 2009 verscheen De terugkeer van Lupe García, waarmee ze op de shortlist van de AKO Literatuurprijs stond en de BNG Nieuwe Literatuurprijs won. Daarna volgden de romans De zangbreker (2014) en Vrije radicalen (2017). Voor Meisjes in blessuretijd ontving ze in 2019 de Jan Hanlo Essayprijs.

Full equality between Israelis and Palestinians is necessary to bring down Israeli dominance, according to Standing Together. As the largest Jewish Arab grassroots movement in Israel, Standing Together wants to create an alternative to the current reality. Alon-lee Green, a Jewish Israeli activist, and Rula Daood, a Palestinian Israeli activist, will explain how they work from the principles of solidarity and collectivity towards justice. What is their path forward to convey their message?

Ever since 2015, Standing Together has tried to show Israeli citizens, unwilling to accept the status quo, that there is a powerful way to join forces, without erasing differences. Standing Together is against the occupation of Palestinian land and wants to debunk the myth that military oppression of Palestinians is needed for Jewish security. Against the ultranationalist campaigns of both Israel and Hamas, they provide a radical vision of collaboration and union. Tonight we reflect on the difficult reality on the ground: A far-right government in Israel and the deadly violence in Gaza and in The West Bank.

What tactics does Standing Together employ, what are the struggles on the ground ? Who is their support base? How do they deal with the variety of views on ending occupation and with people hostile to their message? What can activists here in the Netherlands learn from their work?

About the speakers

Rula Daood
Rula Daood is the National co-Director of Standing Together and speech pathologist by profession. She is a Palestinian citizen of Israel, born and raised in the Galilee village of Kafr Yasif and began her activism in her home city and later became involved in promoting Jewish-Arab partnership in mixed (Jewish-Arab) cities. Before joining Standing Together, Rula worked as a community organizer, organizing events and protests that drew hundreds of activists.

Alon-lee Green
Alon-Lee Green is the National co-Director and a founder of Standing Together. He got his start organizing Israel’s first trade union of waiters in a chain of coffee-shops and went on to found Israel’s first National Waiters Union. Alon-Lee emerged as a prominent leader of Israel’s social protest movement in the summer of 2011, and subsequently served as a political adviser in the Knesset, Israel’s parliament.