Will Russia continue its vicious circle of upheaval and autocracy, or will its people find a way out of history? This is one of the questions that lies at the heart of Michaïl Sjisjkin latest book My Russia: War or Peace? Sjisjkin is one of contemporary Russian literature’s most celebrated writers. Together with him we will analyse the story behind Putin’s autocratic regime during this programme.

About My Russia: War of Peace
In My Russia: War or Peace? Michaïl Sjisjkin traces the roots of Russia’s problems, from the ‘Kievan Rus’ via the Grand Duchy of Moscow, empire, revolution and Cold War, to the now thirty-year-old Russian Federation. He explores the uneasy relationship between state and citizens, explains Russian attitudes to people’s rights and democracy, and proposes that there are really two Russian peoples: the disillusioned and disaffected, who suffer from ‘slave mentality’, and those who embrace ‘European’ values and try to stand up to oppression.

Sjisjkins letter in reaction to Navalny’s death (NL)

About Michaïl Sjisjkin
Michaïl Sjisjkin is a prominent author of fiction and essays. His work has been recognized with multiple awards, including the Russian Booker, the National Bestseller Prize, the Big Book Prize, and, most recently, the Italian Strega Prize. He is a long-standing and outspoken critic of the Putin regime whose essays have been published in the New York Times, Wall Street Journal, The Guardian, Le Monde, and elsewhere. Since 1995, he has lived and worked in Switzerland.

Een moderne linkse man, welke vrouw wil dat nou niet? Hij vindt haar werk ook hartstikke belangrijk, paradeert rond met de draagzak, corrigeert naïeve omstanders wanneer ze onverhoeds over papadag praten, heeft het smalend superieur over voltijdprinsjes, bespreekt uiterst serieus de mental load en is dolgelukkig met zijn mondige, onafhankelijke vrouw.

Maar de realiteit vertelt ons iets anders. Want wat met de mond beleden wordt is vaak heel anders dan wat zich in de dagelijkse werkelijkheid afspeelt. Zeggen dat je ruimte maakt voor vrouwen, is iets anders dan het ook daadwerkelijk doen. Seksisme luidruchtig afkeuren, maar besmuikt (‘dit mag zeker ook niet meer’) toch in de ether slingeren, komt vaker voor dan we denken. Mannen die de schoenmaat van hun kinderen niet kennen? Eerder regel dan uitzondering. En ingesleten patronen en rolbevestigende aannames over mannen en vrouwen zijn misschien niet altijd te veranderen met wat performatieve progressiviteit.

De Jesses, de Rutgers, de Sanders: wat moeten we er eigenlijk mee?

‘Wat Zij Zegt’ is een nieuwe talkshow op de zondagmiddag, en binnenkort ook een podcast, met historicus Lotte Houwink ten Cate en schrijver en theatermaker Sarah Sluimer. Iedere aflevering bespreken ze, met gasten en publiek, een prangend issue van de vrouw van nu. Ook vragen ze een prominent feministe van de tweede golf om raad. Houwink ten Cate biedt tijdens haar Academisch Kwartiertje de broodnodige historische en politieke context. Sluimer gaat tijdens haar rubriek Zelfportret in op een voor het thema relevant kunstwerk. En na het praten, volgt de wijn.

Foto: Bas Uterwijk

Schrijver Jente Posthuma maakte haar debuut in 2016 met het veel geprezen boek Mensen zonder uitstraling. Nu is ze genomineerd voor de prestigieuze International Booker Prize voor haar roman Waar ik liever niet aan denk. De jury noemt haar proza “razor-sharp, deliberately laconic, and often absurdly funny.” In Plein Publiek gaan we met Posthuma in gesprek over het innemen van ruimte als schrijver en de literaire balans tussen humor en leed.

Jente Posthuma (1974, Enschede) debuteerde in 2016 met Mensen zonder uitstraling. De roman stond op de shortlist van de Dioraphte Literatour Prijs, de longlist van de ANV Debutantenprijs en werd genomineerd voor de Hebban Debuutprijs. Met haar man, fotograaf Bas Uterwijk, maakte ze het kleine fotoboek Probeer een beetje goed over me te denken (2016), over de zelfgekozen dood van Uiterwijks vader. Posthuma studeerde Literatuurwetenschap. Ze begon als journalist, deed lange interviews voor o.a. De Groene Amsterdammer, nrc.next en de Volkskrant. Haar korte verhalen verschenen in onder meer De Revisor, Das Magazin, Hollands Maandblad en De Gids. Haar roman, Waar ik liever niet aan denk, verscheen in mei 2020, stond op de shortlist voor de European Union Prize for Literature, is vertaald in het Engels, Spaans en Bulgaars en is genomineerd voor de International Booker Prize 2024.

Over Plein Publiek
Plein Publiek is een serie diepte-interviews met bekende makers, geïnterviewd door onze programmamakers. Wie er aan tafel zit en waarom dat bepalen onze programmamakers. Eén ding staat vast: het zijn allemaal uitzonderlijke en gedurfde makers waar iedereen wat van op kan steken.

We nodigen je uit om op vrijdag aan te schuiven bij een interview over de kunst van het makerschap. Begin je weekend onder het genot van een drankje en een dosis aan inspiratie. Geheel intiem in onze Pleinzaal aan het bruisende Leidseplein.

Sprekers

Jente PosthumaSchrijver | Foto: Bas Uterwijk

Altijd als eerste op de hoogte van onze programmering

Five years after President Ursula van der Leyen announced the build-up of a “geopolitical commission”, the context has dramatically changed with Europe facing two wars in its immediate neighbourhood. In light of current conflicts, such as the war in Gaza and Ukraine, what kind of geopolitical actor does Europe want to be? Joined by Frans Timmermans, Tom Middendorp and Nathalie Tocci we investigate what a more Geopolitical Europe would mean and entail.

For the past two years, Europe has had to respond to the invasion of one of its immediate neighbours – Ukraine. Although blindsided, European leaders were able to react with measures which would have been unthinkable a few years before. Despite these ground-breaking steps, Europe’s ability to make an impact in the field, militarily or diplomatically, is being questioned. Can Europeans agree on a common narrative when confronted with conflicts of this magnitude? Can Europe speak the language of power while ensuring Rule of Law and democracy within its borders?

In the Face of War — European Dialogue
“In the Face of War – European Dialogue” is initiated by Institut Français and organised in partnership with De Balie, Institut français NL, Arte, Ouest France, Le Grand Continent, and the European Cultural Foundation. The project aims to foster dialogue and debate surrounding the upheavals in Europe instigated by the war in Ukraine. Following a project launch in Prague, and a second edition in autumn 2023, five events will be held during the course of 2024, in Warsaw, Sofia, Helsinki, Amsterdam and Rennes, with others to follow in 2025.

The difficulty of knowing what is happening on a battlefield, the near impossibility of getting hard, cold facts in real-time and bearing witness to countless shattered lives. The role of war reporters is key to bringing war and conflict to the public eye. During this evening, European journalists and editors will tackle the challenges that they are facing: how to retain the public’s interest in prolonged conflicts? How to decide what stories to cover?

Conflicts on Europe’s doorstep, such as in Ukraine and Gaza, are reshaping journalistic practices. As tensions rise and the geopolitical balance shifts, we discuss how media translates such upheavals to the public. We question how to provide reliable news coverage amid propaganda and censorship, and how to debunk disinformation.

In the Face of War – European Dialogue
“In the Face of War – European Dialogue” is initiated by Institut Français and organised in partnership with De Balie, Institut français NL, Arte, Ouest France, Le Grand Continent, and the European Cultural Foundation. The project aims to foster dialogue and debate surrounding the upheavals in Europe instigated by the war in Ukraine. Following a project launch in Prague, and a second edition in autumn 2023, five events will be held during the course of 2024, in Warsaw, Sofia, Helsinki, Amsterdam and Rennes, with others to follow in 2025.

About the speakers

Anastasia Taylor-Lind is a Brittish/Swedish photojournalist and poet. She is a National Geographic Society Explorer, TED Fellow, and 2016 Nieman Fellow at Harvard university. Over the past 20 years, Taylor-Lind has reported on war, women and violence. This year, she has been appointed as the World Press Photo Europe jury chair.

Sander van Hoorn is a Dutch political scientist and journalist for NOS. In the past he was a correspondent for NOS in the EU, the Middle East and Northern Africa, Israel and the occupied territories. Van Hoorn reported on the 9/11 attacks, the Arab Spring and the rise of IS. After the 7th of October 2023, he traveled back to Israel, where he is currently reporting regularly on the war.

Boyko Vassilev is a journalist, producer and presenter of Panorama weekly programme at Bulgarian National TV (BNT). He was active in reporting major events on the peninsula – the Bosnian and Kosovo war, the NATO bombing of Yugoslavia and events in Macedonia. He covered the Syrian war in 2012 and Iraq in 2015. Throughout his career, Vassilev has interviewed many international leaders such as George W. Bush, Tony Blair, Gerhard Schröder and Recep Tayyip Erdogan.

Veronika Dorman is a journalist and former Russia correspondent. In 2023, she published the book Un peuple qui marche: Les Russes sous Putin Au Pas. She currently works for the daily French newspaper Libération.

Emmanuelle Chaze is a French independent journalist living in Kyiv. She works as a Ukraine correspondent for French International broadcaster France24, RFI, and the newspaper Ouest-France. With a background in history, literature, and international law, she focuses her reporting on Russia’s war against Ukraine, war crimes, and EU policy.

Wat als je van je kind houdt, maar doodongelukkig bent in je rol als moeder? Spijtmoeders is een film over moeders die, als ze opnieuw mochten kiezen, liever geen moeder zouden zijn. Tijdens deze De Balie Kijkt gaan we na afloop in gesprek met regisseur Milou Gevers en schrijver Bregje Hofstede over de documentaire en het beeld dat onze samenleving heeft van moeders.

Milou Gevers sprak tientallen moeders en vond drie vrouwen bereid hier eerlijk over te spreken. De vrouwen vertellen over hun worstelingen met het moederschap, de schaamte en schuld die zij voelen, en de hoge verwachtingen die de maatschappij aan hen stelt. De angst voor oordelen van anderen is groot bij de vrouwen in de documentaire Spijtmoeders: wat als mensen denken dat ze geen goede moeder zijn, dat ze niet goed voor hun kind zorgen? Wat als ze denken dat ze niet van hun kind houden? Ouderschap is hard werken, en het beeld dat het moederschap voor elke vrouw de ultieme ‘lotsbestemming’ is en haar ‘natuurlijk’ of ‘intuïtief’ af zou moeten gaan levert veel druk op.

Spijtmoeders roept belangrijke sociaal-politieke vragen op: is spijt van het moederschap een individueel probleem, of is het een groter maatschappelijk vraagstuk? Zijn vrouwen wel zo vrij als we denken in de keus of ze wel of geen kinderen willen? Het ouderschap is voor veel vrouwen de eerste ervaring met ongelijkheid. Nog steeds ligt het grootste deel van de zorg bij de moeder. Door het verlies van werk, vrije tijd en hobby’s ervaren veel van hen een vorm van identiteitsverlies rondom het moederschap, en moeten zij opnieuw uitvinden wie zij zijn.
Spijtmoeders is geproduceerd door Stepping Stone i.s.m. VPRO en in stand is gekomen met steun van het NPO Fonds en het CoBO Fonds.

Ghassan Kanafani geldt als de vader van de Palestijnse verzetsliteratuur. Met Mannen in de zon schreef hij een novelle die draait om de vraag: wie luistert er naar de noodkreet van de Palestijnen? Zestig jaar na verschijning is het boek in het Nederlands vertaald en is deze vraag actueler dan ooit. Met de oorlog in Gaza in gedachten bespreken we Mannen in de zon.

Ghassan Kanafani (1936-1972) was een Palestijns schrijver. Hij was politiek actief bij het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina. Kanafani kwam op 36-jarige leeftijd om het leven door een autobom, die de Mossad geplaatst had. Het hoogtepunt van zijn oeuvre is Mannen in de zon, dat het verhaal vertelt van drie Palestijnse mannen, die na de Nakba (de verdrijving van de Palestijnen in 1947-1949) de ellende van de vluchtelingenkampen zijn ontvlucht. Ze willen een leven opbouwen in Koeweit en wachten in de woestijn op toegang.

Dit programma is deels in het Nederlands, deels in het Engels. Er zal worden voorgelezen in het Arabisch.

Mannen in de zon werd verfilmd als The Dupes. Deze maand vertoont De Balie The Dupes twee keer – op zondagmiddag 12 mei (tickets beschikbaar hier) en op dinsdagavond 14 mei (tickets beschikbaar hier). Voor deze vertoning geeft Neil van der Linden een korte introductie.

Voor 12 mei kunt u een combiticket kopen via deze link. Dit ticket geeft u toegang tot zowel de film als het gesprek.

Over de sprekers:
Radi Suudi is een Palestijns-Nederlandse journalist en politicoloog. Hij groeide op in Hilversum met een Nederlandse moeder en Palestijnse vader. Suudi was mede-oprichter van de Stichting Joods-Palestijnse Dialoog en houdt zich al bijna 40 jaar bezig met de situatie in het Midden-Oosten.

Sobhi Khatib is een public speaker en storyteller met een Palestijnse achtergrond. In zijn werk ligt de focus op diversiteit, inclusie, innovatie en communicatie.

Esha Guy Hadjad is zelfstandig schrijver en journalist. Voor OneWorld schreef hij veel over de geschiedenis van Palestina en de gebeurtenissen na 7 oktober.

Djûke Poppinga is literair vertaler van Arabische romans. Naast vertaler was ze tot haar pensioen docent Arabische taal en literatuur aan de Universiteit van Amsterdam. Ze heeft Mannen in de zon vertaald.

Rasha Hilwi is een Palestijnse schrijfster en journaliste. Ze hoofdredacteur van Raseef22, een Arabischtalig mediaplatform op het snijvlak van identiteit, democratie en sociale rechtvaardigheid.

Deze avond debatteren Europarlementariërs over de duurzame ambities van Brussel en gaan ze in gesprek met lokale bestuurders over wat deze groene beloftes betekenen voor de Metropoolregio Amsterdam.

Aan duurzame ambities binnen de Metropoolregio Amsterdam geen gebrek: in 2030 de helft minder nieuwe grondstoffen gebruiken en toewerken naar een volledig circulaire regio die voorbereid is op klimaatverandering, in 2040 is Amsterdam van het gas af en is de industrie in het Noordzeekanaalgebied geheel verduurzaamd.

Deze ambities stroken grotendeels met de Green Deal, een breed pakket van verduurzamingsmaatregelen van de Europese Unie, van landbouw tot hernieuwbare energie. Maar wat betekenen deze beloftes voor de metropoolregio Amsterdam? De praktijk is vaak weerbarstig. Bij wie valt de rekening? En wat krijgt prioriteit?

“Ik maak me zorgen over de velen die het gesprek niet meer met elkaar aangaan,” zegt de Nederlandse-Palestijnse acteur Ibrahim Mousa. Hij speelt zijn voorstelling Transit om mensen weer met elkaar in contact te brengen. “Natuurlijk, het Gaza-Israël conflict is politiek, maar van mens tot mens kunnen we elkaar misschien wel begrijpen.”

Stel je voor… je reist met het dode lichaam van je vader van Nederland naar Palestina om hem in zijn geboortegrond te begraven. Je bent er bijna en dan krijg je te horen dat de Israëlische verblijfsvergunning van je vader niet meer geldig is, omdat hij dood is. Nieuwe wet! Hij mag het gebied niet in. Wat doe je?

Transit gaat over een Palestijns – Nederlandse advocaat (Saber) die zijn vader op geboortegrond wil begraven, maar geen kant op kan. In de maatschappij kritische monoloog Transit maakt de Nederlands-Palestijnse schrijver en acteur Ibrahim Mousa een krachtig statement over de status quo van onze wereld.

Wat maakt het zien van Transit los in de zaal? We zijn verdeeld, maar kunnen we elkaar ook nog horen?

De opkomst van technologie heeft de stad Amsterdam op ongekende wijze veranderd. Dat biedt vele kansen. Door onder meer digitale dienstverleningen en slimme systemen voor verkeer en energie kan de stad efficiënter, duurzamer en leefbaarder zijn. Maar er zijn ook risico’s, die we nog niet altijd overzien. Zoals verslavende algoritmes met negatieve effecten op de mentale gezondheid van de jeugd, privacyschendingen, ondermijning en uitsluiting en discriminatie door vooroordelen in de data.

Deze avond gaan we in gesprek met experts en wethouder Alexander Scholtes over de digitale stad en gaan Europarlementariërs met elkaar in debat.

De gemeente is druk bezig met beleid op deze gebieden, maar zij kijkt ook naar Europa. Want daar wordt hard gedebatteerd over digitale rechten en het beperken van de macht van de grote platforms. Deze avond gaan we in gesprek met Europarlementariërs, experts en lokale bestuurders over de digitale stad. Welke invloed heeft technologie op Amsterdam en de Amsterdammers? En hoe zorgen we dat we geen onnodige risico’s lopen?